Nomadkowe spojrzenie

Desert? Beach?

2011-07-18T17:53:00.001+02:00

Desert? Beach?, a photo by nomad_fh on Flickr.

Nie zaginąłem w odmętach histo(e)rii. Nie porwała mnie również żadna księżniczka z oazy na pustyni.
Wkrótce duuuużo relacji i postów. Niestety - tam gdzie byłem (w sensie kraju), nie miałem możliwości publikować na blogu. Jedyny net, który mi działał z wielkim trudem - to wifi brane z pobliskiej dyskoteki. A i to działało ledwo ledwo na facebooku. Więc - cierpliwości. Wrócę :)

Coraz bliżej święta - czyli opóżnione gwiazdkowe prezenty

2011-03-07T19:20:00.000+01:00

Ponieważ w tym roku święta wypadają tak jakoś dziwacznie, a i człowiek nastrój sobie musi poprawić (a facet, to tym bardziej :P), więc nomad sprawił sobie prezenty.

Pierwszym z nich - to smartfon, o czym notka wstępna już była.
Przed smartfonami broniłem się jak przed największą zarazą. Że to za duże, że telefon to ma się w dłoni mieścić, a i prosty do obsługi ma być jak konstrukcja cepa.
A, że Nokia Uber Alles... Że ekrany dotykowe to zaraza tego świata, a już te z tylko wirtualną klawiaturą, to dzieło szatana, czy tam innych aniołów mniej lub bardziej upadłych. No i coś abrahama podkusiło i wysłał nomadowi dane i opisy HTC Wildfire. I tak ziarnko do ziarnka, jako - że wg mnie telefon idealny (prawie) czyli Nokia E66 miała jedną - za to dużą wadę - czyli baterię. Tak i nomad zaczął się coraz bardziej, temuż HTC przyglądać.

No i pewnego pięknego dnia - stało się - telefon przybył, wprawdzie nie na rumaku ognistym, a na ręcach kurierki (niestety nie była to urodziwa łączniczka z AK).
Rozpakowałem, sprawdzając czy aby nie bomba, opary siarki nie wybuchnęły mi prosto w twarz...
Więc podłączyłem zasilanie - i hajda na koń. Tylko, że to nie koń, a jakaś nie słuchająca mnie habeta. Całe szczęście - że roztropnie karty sim do środka nie wkładałem. Bo w ramach oswajania nowego zwierza - ten zwierz kopał. No może nie kopał, a dzwonił (usiłował :D :D). Budzenie kogoś o 2-3 w nocy telefonem nie byłoby zbyt mile przyjęte. A zanim się przyzwyczaiłem do tego, że to jest tak czułe na dotyk, to w przeciągu tygodnia wykonałbym z 50 telefonów ;)
Co jeszcze - to oporne bydle mi zaimportowało wszystkie kontakty z gmaila. To nic, że w książce miałem maile raz użyte, albo trzymane na wszelki wypadek. Teraz na wszelki wypadek mam je też w telefonie - zgrooooza. Oczywiście dołożył kontakty z twarzoksiążki i flickr. Dzięki temu - obecnie radośnie mam wszyyyyyystkich. Nie wiem po co - ale mam. Posprzątanie tego zajmie mi z 2 miesiące :D
No ale od drzewka, do drzewka się skradając. I rozminowując kolejne pułapki androida - uznałem, że ten system nie taki zły. Choć - wybieranie z nokii zdecydowanie bardziej przyjazne i szybsze.
Zaczęły się zabawy aplikacjami, sprawdzanie, testowanie... czekam kiedy mi ten telefon jednak tą siarką przywali. Na razie cisza :D

A drugi zakup, to taki jeszcze bardziej przypadkowy i nie planowany. Cóż - już w zeszłym roku miałem upatrzonego rumaka ~~stalowe~~ aluminiowego, ale względy taktyczno - operacyjne zwane siłą wyższą - nie pozwoliły mi go kupić. Więc szczwany plan był taki, ten rok - to choćbym miał kamienia na kamieniu nie zostawić - to zaplanowany zakup zrobię - tak około wiosny...

... Cóż - ktoś tam na górze musi mnie cholernie lubić, bo patrzę na stronę producenta, a tu - moje kochane malowanie modelu zostało perfidnie zmienione. Jak to tak można. Kto śmiał... Jakim prawem....
Więc trzeba było zabrać zaskórniaki i podjąć męską decyzję - czekać do maja/czerwca i kupić tegoroczny model z gorszym malowaniem i inną specyfikacją, czy też poszukać jeszcze leżaków magazynowych z rocznika 2010. Tym bardziej, że wybór tych ostatnich zaczął się kurczyć coraz bardziej. A i ceny korzystne - 150 zł taniej kusi.
Jeden ze sklepów upatrzony, po 2 tygodniach gromadzenia środków - decyzja - kupuję.
Telefon do sklepu (roztropnie sprawdzam na stronie, czy w magazynie mają) - owszem mają, pan za chwilę zadzwoni potwierdzić - jak znajdzie w magazynie.
I tak drodzy słuchacze - oddzwania po 15 minutach (ja w tym czasie napojem bogów jasnym złocistym swoje nerwy uspokajam - i dobrze, bo...) okazuje się, że "duża ilość w magazynie" oznacza jedną sztukę. Którą inny oddział sprzedał. Kilka dni wcześniej. Hurrra dla tego Pana i tego sklepu. Gdybym mógł gryźć...
Odpalam net w telefonie, szukam. "Nie ma", "Nie już nie mamy" "mamy ale tylko rozmiar inny", "nie w tym kolorze już nie ma" grrrrrrr
Jeszcze usłyszałem - w tym pierwszym sklepie, że mogą mi sprowadzić tegorocznego - na kwiecień. Podziękowałem, nie chcąc dodawać - że tegoroczne, to ja w pierwszym lepszym warzywniaku na rogu kupię. I na pewno nie muszę wydawać dodatkowych pieniędzy na kuriera, aby kupić wysyłkowo w tym jednym wspaniałym sklepie.

W końcu - rzutem na taśmę... po wyszukaniu zakończonych aukcji na allegro. Znalazłem kolejny sklep - z Leszna.
I tu - zaskoczenie totalne.
Dialog wyglądał mniej więcej tak:
- owszem mamy, a jaki rozmiar?
- hmmm 18 jest?
- oczywiście, jest 16, 18, 20
- a kolor taki?
- oczywiście są wszystkie jakie miał producent
- a cena jakaś ciekawa będzie?
- dokładnie taka jak na aukcji, wysyłka w cenie (tu opad szczęki - bo dawało mi to ponad 200 zł taniej niż tegoroczny model).
Zamówienie wysłane mailem, przelew wysłany.
I zaczęło się gorączkowe oczekiwanie.

W piątek - znów na ~~rączym ogier~~ barkach kuriera przyszło wielkie pudło - po rozpakowaniu i zlokalizowaniu części - śrubokręty i klucze w dłoń, niech się mury pną do góry.... wróć komendę... no w każdym razie - rozpoczęliśmy montaż.
Po zmontowaniu - sprzęt poszedł do serwisu na regulację i dokręcenie elementów (oraz sprawdzenie, czy to - co my zmontowaliśmy jest choć trochę do roweru podobne). I dziś już w pełni sprawny, cykający jak szwajcarski zegarek - czeka na zdobywanie kolejnych dróg i szlaków.
Proszę państwa - oto Kubuś - Cube AIM 2010.

Przepraszam - że nie na rykowisku, ale obiecuję - że niedługo go na jakąś górkę wezmę. I zdjęcie w naturze zrobię :D

p.s. po dzisiejszych kilku km zrobionych stwierdzam - ponad roczna przerwa to zbrodnia. Nogi czułem już po tak nikłym dystansie... będzie ciekawie :D

No i stało się...

2011-03-02T23:46:00.001+01:00

Niniejszym stało się zostałem zasmartfowiony. Początki są trudne zwłaszcza przyzwyczajenie do ekranowej klawiatury i paru dziwnych rzeczy. Tego posta piszę z mojego maleństwa, testując obsługe bloga.

Wielka dziura ;)

2011-02-13T18:10:00.000+01:00

In Xanadu did Kubla Khan
A stately pleasure-dome decree :
Where Alph, the sacred river, ran
Through caverns measureless to man
Down to a sunless sea.

Cameron wielkim reżyserem jest (?) i basta :P tylko, że w tym filmie był tylko producentem - o czym sporo osób zapomina :D Tak nieco przewrotnie zaczynam opisywać swoje wrażenia z wczorajszej wizyty w świątyni 10 muzy.
Powodem był film "Sanctum 3D" i jedna z moich ulubionych scenerii - czyli jaskinie.
Jeśli dodamy do tego jeszcze środowisko ulubione przez niektóre osoby (np Abiego) - czyli świat podwodny, to decyzja może być tylko jedna - idę.
Specjalnie przed filmem nie czytałem recenzji, nie oglądałem trailera. Tak, aby sobie nie robić złudnych nadziei, ale i - nie odbierać sobie przyjemności z oglądania i oceniania filmu.
Akurat filmów rozgrywających się w jaskiniach zbyt wiele nie ma. A jeśli są - to niestety - w pewnym momencie są dokładnie ~~spier~~... psute.
Takim przykładem jak dla mnie jest film "Zejście" - do mniej więcej połowy filmu - rewelacja, świetnie trzymający w napięciu. Tajemniczość, klaustrofobiczne sceny. Z punktu widzenia "sztuki" speeologicznej - również zbyt wiele do zarzucenia nie miałem. Natomiast - zupełnie nie potrzebnie zostały pokazane potwory (zresztą wyglądające jak klony golluma z Władcy Pierścieni). I niestety od tego momentu - pozostało to tylko i wyłącznie krwawą jatką, która bardziej śmieszyła niż przerażała. Może dlatego - że bardziej boimy się tego co nieznane. I co "czai się w ciemności". Akurat "Zejście" ratuje genialna końcówka i ostatnie sceny.

A teraz wracamy do Sanctum - tematyka podobna do "The Cave" - grupa grotołazów - nurków ma za zadanie zbadać jeden z najgłębszych i największych kompleksów jaskiń na świecie - który znajduje się w Nowej Gwinei. O ile część "naziemna" i łatwiej dostępna jest już zbadana, tak - dalej zaczynają się schody. Celem wyprawy jest odkrycie hipotetycznego połączenia systemu jaskiń z oceanem. A ponieważ - spora część korytarzy jaskiń znajduje się pod wodą, więc konieczne jest użycie sprzętu do nurkowania... W trakcie eksploracji - nadchodzi tropikalna burza, która zamienia się tajfun. Powoduje to konieczność zlikwidowania naziemnej bazy, oraz wycofanie się grupy grotołazów w bezpieczne miejsce. Większości ekipy udaje się to, jednak kilku zostaje uwięzionych wewnątrz - i chcąc/nie chcąc muszą to legendarne przejście odnaleźć.

Tyle tytułem wstępniaka do fabuły - więcej można przeczytać w wielu reklamach tego filmu. Moje wrażenia po obejrzeniu?
Jeśli, ktoś lubi tego typu scenerie, oraz walkę człowieka z przyrodą - zdecydowanie warto. Na pewno powinno się to obejrzeć właśnie w kinie, bo obejrzenie tego na mniejszym ekranie i bez efektu 3D - mocno zepsuje jego odbiór.
Sanctum od samego początku został stworzony właśnie jako film 3D (użycie dokładnie tego samego sprzętu, co przy kręceniu Avatara) i to widać. Nie zgadzam się ze stwierdzeniami, że efekty widoczne są za mało, że ich nie ma wcale itd. Widać, że twórcy fajnie czują się w tym środowisku i "czują świat 3D", co chwilę mamy wchodzący przed 1 plan - a to kawałek skały, a to leżący kamień, czy przedmiot. Dzięki czemu - przez cały czas widać plastyczność i przestrzenność sceny. I właśnie do tego typu filmów, ta technologia jest wprost wymarzona. I na pewno dużo lepiej oglądać w tej technice filmy katastroficzne, niż kolejną wersję potwórków i hektolitrów krwi. Co nie znaczy, że w tym filmie krew się nie leje :P
Oczywiście - sporo jest przerysowane, ludzie siedzący mocno w tematyce speeologi i wspinaczki - zapewne łapią się za głowę widząc co wyczyniają "doświadczeni" bohaterowie. Podobnie osoby dużo nurkujące - pewnie błędów wychwycą co nie miara.
No ale - jeśli by wszystko miało być zrobione idealnie, to film straciłby dużo na dramaturgii. Dla mnie pewnym zaskoczeniem było nazwanie aparatu o zamkniętym obiegu - oddycharką, jednak później sprawdziłem - i faktycznie taka nazwa jest poprawna. Cóż człowiek uczy się całe życie :D
No i jeszcze jedno - jak na jaskinie - było tam za jasno :D ale inaczej nie udałoby się pokazać piękna tego świata.
Czy film trzyma w napięciu - tak, choć momentami fabuła jest przewidywalna, a miejscami mocno naciągana. Również nie zawsze jest konsekwentna - np błędy popełniane przez osobę, która zdobywała Mount Everest są aż zbyt rażące...

Na pewno dobrze pokazuje jedną rzecz - że jest to świat, gdzie każdy błąd mści się wcześniej czy później. I gdzie panika jest najgorszym z doradców... I to dotyczy zarówno świata jaskiń, jak i nurkowania.
Jeżeli chodzi o grę aktorską - źle nie jest, choć czasami dialogi i niektóre sceny trochę śmieszą... Np jedna z bardzo patetycznych scen - brakowało tylko wielkiego miecza w rękach ;)
Podsumowując - warto przejść się choćby dla samych widoków, nabrać troszkę dystansu do nie do końca poprawnie realizowanych procedur i naginania scenariusza. I bawić się :)
Jeszcze jedno - sala kinowa była prawie pełna, nikt nie wychodził w środku filmu (dziś czytałem czyjąś relację, jak to w połowie filmu większość osób zniechęcona wyszła). My byliśmy w kilka osób - i wszystkich odczucia były podobne - na pewno nie były to zmarnowane pieniądze.

p.s. film jest opisywany jako "na faktach autentycznych", nawet na początku filmu jest taki napis - nie do końca odpowiada to prawdzie. Jeżeli już - to powinno być opisywane jako "inspirowane przez realne wydarzenie". W prawdziwej sytuacji - grupa grotołazów została uwięziona w systemie jaskiń, ale tam - akcja ratunkowa została uruchomiona praktycznie natychmiast. I po kilkudziesięciu godzinach ratownicy dotarli do uwięzionych.

Maleństwo...(B-52 Stratofortress)

2011-01-31T07:27:00.001+01:00

Ubiegły rok był dla mnie (głównie ze względów służbowo - wyjazdowych) bardzo słabym - pod kątem fotografii lotniczej. Ot wypady na ścieżkę podejścia na Balicach (słynną krakowską górkę) mogę policzyć na palcach jednej ręki, podobnie było z pokazami lotniczymi. Niestety dla mnie - praktycznie wszystkie pokazy lotnicze odbywają się w ciepłych miesiącach - kiedy ja akurat przebywałem w Bułgarii.
Jednak udało mi się odwiedzić jedną imprezę, na której byłem już rok wcześniej - Nato Days na lotnisku w Ostravie. Impreza z gatunku tych dość szczególnych połączenie imprezy lotniczej, pikniku rodzinnego (ale z gatunku o wiele bardziej pozytywnych niż u nas) oraz pokazów naziemnych, ale o tym innym razem.
Jedną z największych atrakcji był niewątpliwie samolot niewielkich, wręcz miniaturowych rozmiarów, czyli amerykański bombowiec B-52 ;)
Jest to o tyle interesujący samolot, ponieważ obecnie już w praktyce rzadko kiedy pojawia się w europie, a na pokazach - jeszcze rzadziej (choć - wg wstępnych zapowiedzi - będzie w tym roku na naszym rodzimym Air Show w Radomiu - w programie przewidziany jest jego przelot nad lotniskiem).

Ponieważ na całe Nato Days otrzymałem akredytację, postanowiłem również powalczyć o możliwość obejrzenia przylotu tego maleństwa do Ostravy. Po niezbyt długim oczekiwaniu dostałem upragnione potwierdzenie - tak, jestem zaproszony również na przylot.
Po niewielkich perypetiach związanych z przyjazdem do Ostravy, wraz z innymi spotterami i dziennikarzami rozsiedliśmy się (mniej więcej) wygodnie na lotnisku - w oczekiwaniu na samolot. Okazało się, że ze względu na pogodę - przylot będzie opóźniony. No nic, katalogi reklamowe w dłoń i czekamy...
Po godzinie - zbiórka, kontrola bezpieczeństwa (moje ulubione maszyny robiące piiiip), narzucenie na kark obowiązkowej żółtej/pomarańczowej kamizelki i zapakowanie się do czekających lotniskowych autobusów.
Miejsce, które nam wyznaczono - cóż mogło być lepiej, mogło być gorzej - tragedii nie ma ;) wiary dość sporo, również z naszego kraju. Kilku znajomych z wcześniejszych imprez, więc przynajmniej nie jest nudno.
Po jakimś czasie przyjeżdża obsługa amerykańska, więc - to już niedługo...
Jeszcze szybki przelot czeskiego albatrosa sprawdzającego warunki lotne i w końcu na horyzoncie pojawia się plamka upragnionego samolotu. Podobnie jak inne wielosilnikowe maszyny z "dawnych, dobrych czasów" - czyli KC-135, czy E-3 Sentry - chmura spalin widoczna z bardzo daleka ;)

Po jakimś czasie kropka zmienia się w potężny bombowiec lecący coraz niżej.

Pierwsze zaskoczenie - jest dużo, dużo cichszy niż się spodziewałem. Samolot wykonał niski przelot nad pasem startowym, po czym wciągnął podwozie i majestatycznie zaczął się wznosić i zakręcać.

Od NATO DAYS 2010

To zdjęcie to lekki hdr - te spaliny nie były aż takiego koloru :D

Po chwili jeszcze niższy przelot - piękny low pass - i znów w górę.

Trzecie podejście i tym razem koła dotykają pasa startowego, z opon idzie lekki dymek, a z tyłu rozkwita spadochron hamujący.

Tak, ten samolot w niskim locie i później lądowaniu robi wrażenie. Dokołowuje do końca pasa startowego, zjeżdża w bok na drogę kołowania (Taxiway E) i czeka...
Umożliwiło nam to zrobienie sporej ilości ciekawych zdjęć. Po pewnym czasie otworzył się właz i wyszedł jeden z członków załogi, który zaczął "prowadzić" samolot.

Dopiero po chwili dojechał samochód z marszałkiem i amerykańską obsługa naziemną, która przejęła dalsze prowadzenie samolotu na płytę postojową.
W momencie kiedy B-52 był blisko naszych stnowisk w otwartych oknach kabiny pojawiły się flagi USA, NATO i Czech.

Później dłuższy czas poświęcony na zabezpieczanie samolotu na płycie, okrywanie wlotów silników pokrowcami oraz "powitania, wywiady, kamery, ciasteczka".

Niestety informacja przekazana przez dowodzącego eskadrą* B-52 pozbawia nas złudzeń - owszem, będzie można podejść do samolotu, niestety - nie będzie można go zwiedzać... No cóż, dobre i to...

Zostajemy dopuszczeni do samolotu, z bliska robi jeszcze lepsze wrażenie - dopiero teraz widać jaki to kolos. Myszkuję z aparatem - wymieniając się uwagami z znajomymi.

Spora część ludzi zaraz po usłyszeniu informacji o braku możliwości zwiedzania - pakuje się do lotniskowych autobusów. Które zaczynają powoli kursować odwożąc z powrotem do terminala. My zostajemy, ponieważ... właz cały czas otworzony, a i z tego co widać - coraz więcej osób jest do środka wpuszczanych.

Więc i my ustawiamy się w kolejce (ze względów bezpieczeństwa, oraz wygody - wpuszczanych jest tylko 5 osób na raz). Podchodzi do nas rzeczniczka portu, mówiąc - że za chwile odjeżdża ostatni autobus. Pytamy się, czy jest możliwość pozostania - oczywiście, tyle - że do terminala (ok 2-3 km) będziemy musieli przejść na nogach - nie ma problemu :D. Dostajemy jeszcze polecenie trzymania się przy powrocie dróg dojazdowych dla pojazdów - nie ma sprawy :)
W oczekiwaniu na wejście do środka - zamieniam parę zdań z bardzo sympatycznymi operatorami oddziału AT (SPAP) z Katowic, którzy za kilka dni na Nato Days będą mieli swój pokaz. Jak się później okażę - spotkamy się jeszcze nie raz ;)
W końcu upragnione wejście do środka po drabince. I pierwsze zaskoczenie - mimo ogromu na zewnątrz - w środku bardzo duża ciasnota - wręcz aż uderzająca. W krótkim korytarzyku prowadzącym do kabiny pilotów - dwie osoby mają ciężko się wyminąć...

Otrzymujemy informacje, że fotografować można wszystko z wyjątkiem jednego pomieszczenia, gdzie wszystko jest "tajne" - można tam wejść, ale bez rejestracji materiału... za to oglądam sobie kabinę pilotów na górnym pokładzie,

zwiedzam kabinę operatorów uzbrojenia na dolnym (oficjalnie ich funkcje nazywają się: "nawigator", "nawigator radarowy").

Cóż - realnie patrząc zarówno w kabinie pilotów, jak i na dolnym pokładzie - czas zatrzymał się w miejscu. Mnóstwo zegarów i stare lampowe wyświetlacze. Ma to swój urok....

Wyjście z samolotu, dalsze myszkowanie, zaglądanie do komory uzbrojenia, wychwytywanie kolejnych "smaczków" i szczegółów... tak, zdecydowanie to bydle jest piękne ;)

Później powrót do terminala - pytamy się, pokazując nasze identyfikatory - czy ktoś z nami z obsługi pójdzie - zdziwienie "a po co, przecież traficie" - no jasne... cóż. Lekki szok na naszych twarzach, jesteśmy na międzynarodowym lotnisku - w strefie zamkniętej - bezpośrednio przy pasie startowym (no dobra, kilkadziesiąt metrów od niego).

I nie "eskortowani" spacerujemy sobie w kierunku terminala - cóż, co kraj to obyczaj* ;) Po dojściu do terminala - kolejne zaskoczenie - wszystkie drzwi do środka zamknięte. Dopiero po zaczepieniu jednego technika z obsługi, ten otwiera swoją kartą zamknięte drzwi i prowadzi nas do strefy przylotów. Cóż - Czesi - to wszystko tłumaczy ;)

Wszystkie zdjęcia znajdują się tutaj:

NATO DAYS 2010 - B-52 Buff

* - oczywiście, żartuje - zapewne przez cały czas byliśmy w oku wielkiego brata - czyli na systemie monitoringu ;)

Fly, Fly to the rainbow...

2010-11-29T18:19:00.001+01:00

Postanowiłem wrócić do historii niedokończonych...
W końcu - kiedyś trzeba :D
na pierwszy ogień idzie Turcja 2009 (choć nie będzie to po kolei - chronologicznie, tylko - w kolejności losowej).

Tą wycieczkę fakultatywną przenosiliśmy kilka razy. Głównie - ze względu na obrażenia po słoneczne Karoliny. Jakby na to nie patrzeć - wpinające się linki i sznureczki na popalonej skórze - nie brzmią za dobrze...
No nic - decyzja podjęta, wycieczki poprzesuwane już wcześniej - więc Turcję kończymy dwoma mocnymi uderzeniami, przyprawiającymi o lekkie drżenie kolan i skok tętna (ach ta adrenalinka)...

Wstajemy rano, odjazd mamy mieć o 8, więc - pakowanie się, sprawdzenie czy baterie i karty pamięci są na swoich miejscach, szybkie śniadanie (chyba jedno z 2, czy 3 na których byliśmy - te pory śniadań są zdecydowanie o zbyt dziwnych porach. Między 7, a 9 się śpi...a nie jada jakiś frykasów), ostatnie przepatrzenie czy wszystko mamy. I przed hotel - prawie idealnie o czasie, a nawet - minute czy dwie spóźnienia...
Busika nie ma, ale - Turcy mają dziwne poczucie czasu, do którego się przyzwyczaiłem. Jednak po 20 min czekania - zaczyna być to troszkę irytujące. Mija pół godziny "it's ok, nic się nie dzieje....siedzimy, czekamy.... Chyba".
Po 45 min czekania - telefon do kierowcy, który otrzymaliśmy tak na wszelki wypadek.
Hmm dziwne, on twierdzi - że nikogo z takiego hotelu miał nie zabierać. A właściwie to nie on miał jechać, tylko jego kolega - ale się zamienili... bosko...
Skoki mieliśmy zaplanowane na 11, licząc dojazd do Oludeniz - ok godzinę, później wyjazd na szczyt - kolejną godzinę.
Po drodze - pewnie jeszcze jakieś zebranie - super.
Czyli nasz plan, można sobie o kant rozbić. A miało być tak pięknie - dzień zacząć od latania, później byczenie się na świetnej - zachwalanej wszędzie plaży, połażenie po lagunie, wieczorem - powrót do Fethiye. Tym bardziej, że nam wszyscy mówili - że najlepiej skakać rano...
No nic - po chwili telefon, żeby czekać - ktoś po nas przyjedzie.
Po kolejnej pół godzinie - podjeżdża pickup - o stanie technicznym - lepiej nie mówić... szybkie pytanie, czy jesteśmy klientami Focus'a - tak, no to wsiadajcie. Okazało się, że gdzieś tam po drodze - zapomniano nas przepisać z listy na listę...
Kierowca po drodze - łamiąc wszelkie przepisy i osiągają 4 prędkość kosmiczną, my wciśnięci w fotele pomiędzy narzędziami, linami itd.
Cóż - jak dla mnie - dużo fajniej niż w klimatyzowanym wygodnym busem :)
Dojeżdżamy do miasteczka, widać z daleka stojące na ulicy - charakterystyczne półciężarówki m.in. z logo FOCUS. Proszą nas - aby wejść do biura i poczekać. Tam - sporo ludzi czekających, właściwie nikt nic nie wie. Każą nam usiąść. Biorę trochę linki paracordu - w celu zabezpieczenia komórki i aparatu. Na TV lecą filmy kręcone z poprzednich skoków. Jest fajnie... Wokół kręci się sporo instruktorów/pilotów - zbierają powoli sprzęt. Godzina 11 - więc na skok o 11 nie ma co liczyć. Ludzie zaczynają się zbierać - nas nikt nie woła - no ale - my mamy skakać z wyższego miesca startu, znów upomnienie się "a to Wy nie na górze?"

Nosz kurwamaciami nie będziem rzucać, bo i tak nie zrozumieją. Even coraz bardziej wk...iona... Po chwili sprawdzania w papierach - to szybko - zabierać bety i lecieć za grupą, wychodzimy z ostatnimi instruktorami.
Okazuje się, że jednak jedna z tych półciężarówek - to nasz transport. Glajty razem z uprzężami i workami z kombinezonami idą na dach, my do środka - na odkrytą pakę.
Wymieniamy pierwsze uśmiechy z naszymi instruktorami - zaczyna być sympatycznie. W końcu - nie ich wina, że mają taki burdel organizacyjny...

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Już na początku drogi - małe akrobacje jednego z nich, który postanawia, że jednak w kabinie ciężarówki jest mniej wygodnie - i w czasie jazdy się przenosi do nas. Co tam, że samochód jedzie po wertepach ze sporą prędkością - a przejścia bezpośredniego nie ma. Wjeżdżamy na górską, kamienistą - leśną drogę. Tu kolejna osoba z kabiny + jedna z paki - postanawiają przesiąść się na dach - ejj ja też tak chce :D

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Robi się coraz zimniej - czas założyć polar...

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Po prawie godzinie jazdy na szczyt - bardzo malowniczą trasą - jesteśmy. Przed nami stoi już kilka samochodów innych szkół - część podobna do naszego "złoma", część to klasyczne terenówki.

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Niestety - wygląda na to, że nasze marzenia (i zapewnienia naszego "agenta", że będziemy skakać z najwyższego punktu - można włożyć między bajki), będziemy skakać z pośredniej wysokości - tu gdzie wszyscy, co zresztą potwierdza mój GPS - 1748m +-25m. Niestety - do naszego wymarzonego 2000 m (6500ft) trochę brakuje. Podobno nie ma warunków na skok stamtąd. W praktyce - podejrzewam, że z dwiema osobami po prostu im się nie chce.

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Szybkie szkolenie, które właściwie zawiera się w słowach, że jak będziemy gotowi, to na krzyk go - mamy jak najszybciej zbiegać w dół - i lecieć ;) i aby w żadnym wypadku się nie zatrzymywać. Jak zaczynamy biegnąć - to nie ma już odwrotu.

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Rzut oka w kierunku przeciwnym niż nasza laguna...tą drogą trochę wyżej jedzie się na najwyższe stanowisko startowe....

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Dostajemy sprzęt - kombinezony, kaski. Hmm kaski? Ja nie chce. Przymierzam się do robienia zdjęć w kasku - będzie ciężko :/ Jak to?
A dlaczego to nomadek widział na filmach i zdjęciach w folderach ludzi, którzy latali swobodnie - wiatr we włosach etc. Znów nas oszukali szubrawcy....

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Nic to - zapierający dech w piersiach widok - łagodzi takie niedogodności.

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Faktycznie - laguna ma prawo być uważaną za najładniejszą na wybrzeżu Tureckim...
Obserwujemy kolejne starty, adrenalina jakoś nie działa. Podchodzę bardzo spokojnie na luzie.

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Wymieniamy uwagi z moim pilotem (niestety dostał mi się największy mruk i milczek z nich wszystkich), reszta z wielkim uśmiechem - ten ma minę znudzonego. Zazdroszczę trochę Evenstar, której skoczek jest chodzącym wulkanem energii...

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Jej skrzydło już rozłożone na ziemi, ostatnie machnięcie do siebie... kręcę jej start.. no to już jest w powietrzu. Obserwuje malejący glajt. Widzę, jak wchodzi w komin wznoszący i idzie wysoko, bardzo wysoko...

Po chwili klepnięcie w ramię - nasze skrzydło przygotowane, startujemy jako jedni z ostatnich. Wpięcie się w krzesełko, chwyt kierownika startowiska za przednie paski, pilnuje, abym przypadkiem nie zaczął biec póki nic nie jest gotowe. Za mną słyszę "Are you ready?" moje "yes", pilnujący nas Turek patrzy mi w oczy i się pyta "Ready?" "Yes of corse", najwidoczniej spodobało mu się moje spojrzenie - "no już k-wa chce lecieć. Lecieć..." bo uśmiech, klepnięcie w ramię i go go go...
Kilka kroków w dół kamienistego zbocza - właściwie ciężko nazwać to biegiem, jednak ten sprzęt trochę przeszkadza, do tego - dopasować swoje kroki, do kogoś z kim się jest spiętym uprzężami - ciężko. I już po chwili nogi odrywają się od ziemi,zgodnie z szkoleniem, mam się podciągnąć na krzesełko i usiąść w nim. Hmm wygodnie, po chwili - spojrzenie w górę - piękny widok rozwiniętego, napełnionego powietrzem skrzydła. I klepnięcie w ramię - ręka, która odpina pasek kasku. Achhhhaaaa, czyli jednak będzie wiatr we włosach. Okazuje się, że kask obowiązkowy jest tylko przy starcie i lądowaniu. Wygodnie się rozpieram, robię zdjęcia, kręcę filmy...

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Kolejne zakręty, lekkie wznoszenia. Mój pilot - pokazuje mi, gdzie jest moja dziewczyna. Dużo, dużo wyżej i właśnie zaczyna kręcić akrobacje...
Niestety - nie lecimy tak wysoko, jak poleciała evenstar.Może - do tego musiałbym być piękną blondynką, może słonie nie mogą tak wysoko lecieć, może - nie trafiliśmy na odpowiedni prąd wznoszący. A może mojemu pilotowi się po prostu nie chce. Zresztą mój lot jakiś niemrawy, spokojny. Ja chce więcej adrenaliny...
Choć - widok po raz kolejny sprawia, że szczęka opada...

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Jakieś pytanie od pilota, niestety wiatr skutecznie zagłusza, zrozumiałem - czy się nie boję.
Ja mówię, że nie, że jest super. (niestety dopiero na ziemi się dowiedziałem, że się pytał czy chce akrobacje - stunts. Nosz.... k-wa.... jak pech to pech, jasne - że chciałbym)...

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Na tej plaży będziemy lądować:

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Równoczesne kręcenie filmów i robienie zdjęć jest ciężkie. Do tego - wymiana "aparat" "komórka (którą kręce filmiki)" utrudnione. Plus fakt, że nie zawsze tam gdzie się chce - da się zrobić zdjęcie. Jak na tym zdjęciu widać - czasem przeszkadzają własne nogi :D

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Po ok pół godzinie lotu - ostatni skręt 180 stopni, pilot zakłada mi kask i lecimy w kierunku lądowiska - deptaka przy plaży. Żal, że tak krótko - tym bardziej - że even jeszcze nie wylądowała, więc - biorąc pod uwagę - że wystartowała dużo wcześniej (circa jebałt z 10-15 min wcześniej), to jej lot trwał ok 45-50 minut i to jeszcze miała akrobacje. Grrrr.

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

U mnie lot trwał za krótkoooo (ale i tak - wart każdych pieniędzy).

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Lądowanie z przelotem tuż nad głowami ludzi nieświadomie idących deptakiem. Krzyki - aby się odsunęli, zeskoczenie z krzesełka i zawiśnięcie na uprzęży. Uderzenie w ziemie dużo słabsze niż oczekiwałem - kilka kroków i za uprząż łapie pomocnik odpowiedzialny za lądowisko. Za mną i przede mną kolejne lądujące skrzydła.

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Jakieś 5 min po mnie - ląduje Karolina z wielkim bananem na twarzy :D
Zrzucenie sprzętu, parę słów do kamery - wywiad robiony przez mojego pilota - na potrzeby ew filmiku z mojego lotu.
Powrót do biura po nasze rzeczy, oddanie sprzętu, kilka słów z naszymi pilotami, oglądanie filmów z naszych lotów (większość pilotów miała kamery/aparaty) - jeśli ktoś chciał, mógł mieć pamiątkę ze swojego lotu, niestety cena trochę zaporowa. Decyduje się jedynie na kupno koszulki pamiątkowej. Co ważne - prawo do kupna tych koszulek mają wyłącznie osoby, które skoczyły - tym bardziej cenna :)
Koszulka jest świetna - obecnie jedna z moich ulubionych :D
Reszta dnia spędzona leniwie na plaży, zresztą - rozczarowującej. Owszem jest szeroka, ale widoki dużo ładniejsze z góry. Tutaj okoliczne szczyty jakoś maleją, nie widać tych najwyższych. Kolor wody - również mniej ciekawy.

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Do tego - w poblizu plaży molo i mini port dla łodzi wycieczkowych, więc momentami i widoczne ślady po ropie i śmieciach... Cenowo - wszystko znacznie droższe niż u nas. Za to kurs w kantorze - dużo mniej korzystny. Zresztą - zaczyna się robić późno. Jakby na to nie patrzeć - planowaliśmy rozpoczęcie plażowania wcześniej (tutaj zanim dotarliśmy na plaże - zrobiła się 15). Jednak to opóźnienie na starcie sporo nas kosztowało. Bawię się w fotografowanie kolejnych krążących skrzydeł, lądowań...

Od Skok w tandemie z Badabag 6500 ft

Plaża pustoszeje - idziemy na przystanek busów i wracamy jednym z ostatnich wracających do Fethiye. Czy było warto? Zdecydowanie tak :D Czy poleciłbym skakanie z Focusem - ponownie - zdecydowanie tak. Pomijając lekkie zamieszanie i olewcze podejście do czasu - tak typowe dla turków, to jednak w powietrzu - czuć było profesjonalizm. Więc - pewnie tam jeszcze wrócę :D

Jacek Kaczmarski- "Drzewo Genealogiczne"

2010-11-18T02:51:00.001+01:00

I może jeszcze jedno... w sumie - sporo z tego zgadza się z moim drzewem :D

Muzycznie...

2010-11-18T02:26:00.000+01:00

Jakoś tak... może jutro coś więcej napiszę ;) A teraz - słucham sobie tego kawałka co chwilę :D

Nie wierz nigdy kobiecie, czyli - samochodowe wariacje na temat ;)

2010-11-03T04:38:00.000+01:00

Oto historia z kantem co podwójne ma dno
Gdyby napisał ją Dante
To nie tak by to szło...

22.07.2010...
Kolejna sesja z moją ulubioną, ukochaną modelką - Magdą "Medeah". W sporej części wg jej pomysłu. Z mojej strony - bieganie po sklepach i szmateksach, szukanie szmatek, zwanych przez niewiasty ubraniami, które przydałyby się do zdjęć...
Oczywiście - kiedy coś jest potrzebne, to tego nie ma.
No nic - z tym co jest, jadę do Krakowa, gdzie Magda już czeka. Kiedy jestem w drodze, medeah dzwoni mi - że w Krakowie pogoda jest kiepska i trochę za zimno na nasz pierwotny plan.
"Nie można tak myśleć! Przecież gdzieś musi istnieć jakiś inny, lepszy świat!"

Cóż - opcja z myjnią samochodową odpada - wobec tego, koncentrujemy się na pierwszej części plany - czyli sportowy samochód i fajnie ubrana modelka - tym razem dość mocno odległa od wcześniejszych - drapieżnych wcieleń.

Co z tego wyszło? Niech opowie nieco humorystycznie opowiedziana historia - z wybranych specjalnie pod tym kątem zdjęć...

Co się dzieje z połączenia kobieta + samochód + narzędzia?...

Kobieta + niezły samochód to widok zawsze cieszący oko...

Od Medeah - car...

... zwlaszcza kiedy kobieta zmienia stroje szybciej, niż mechanicy formuły 1 opony w bolidzie...

Od Medeah - car...

I kiedy kobieta ma nogi dłuuugieee aż do samej ziemi...

Od Medeah - car...

... I strój odsłaniający brzuch, ale...

Od Medeah - car...

...uważaj, mimo - że również w czerni (w towarzystwie srebrnego samochodu) - wygląda super...

Od Medeah - car...

...ponieważ właśnie tutaj czai się niebezpieczeństwo - kiedy pozwolisz kobiecie zblizyć się do samochodu z narzędziami...

Od Medeah - car...

Niekoniecznie uzyskasz pożądany efekt :D :D

Od Medeah - car...

(Uwaga. Podczas tej sesji zdjęciowej nie ucierpiał żaden samochód) ;)

Wakacyjne podsumowanie

2010-09-06T01:19:00.005+02:00

Czas na małe podsumowanie sezonu wakacyjnego :)
Od razu - przepraszam za brak wpisów, ale jakoś tak - po pierwsze brak natchnienia, po drugie czasu. Jak już miałem ochotę coś napisać - to nie miałem internetu.., i tak to jakoś zeszło :(
Przemyśleń z tego okresu mam sporo - więc i będzie o czym pisać...

Co do wklejonego powyżej teledysku, autobus MAN w którym spędziłem nieco czasu - ma właśnie ok 20 ton ;)
Więc wracając do podsumowań, od połowy czerwca do teraz - w autobusie przebyłem niecałe 14 tys km, ot drobnostka - zaledwie 4 razy przebyta trasa Jaworzno - Carevo (Bułgaria) + 4x kierunek odwrotny :). Dla porównania nasze pilotki + kierowcy tą trasę przebyli kilkanaście razy...

Poza naszym krajem - w Bułgarii przebywałem troszkę ponad miesiąc z czego większa część na przełomie czerwca/lipca. Do tego kilka dni w sierpniu - tym razem w hotelu w Łozencu. Większe podsumowanie tych pobytów - wkrótce :)

Zdjęciowo - wyjazdy bardzo udane, choć mogło być jeszcze lepiej. Zarówno fotki krajobrazowe, jak i sesje zdjęciowe udane :) tu również - więcej przemyśleń wkrótce, jakieś nauczki i dobre pomysły na rok przyszły są...
Do tego w Polsce udane sesje zdjęciowe oraz zloty Max Models, no i niezapomniany - jak zawsze świetny wyjazd na festiwal Castle Party :D
Do - niestety niezrealizowanych planów należy wypad do Petersburga - nad czym strasznie boleje, oraz przynajmniej 3 sesje zdjęciowe - które zmuszeni byliśmy odwołać ze względu na pogodę :/

A poniżej zdjęcia z 2 wakacyjnych sesji...

List znad rzeki Limpopo

2010-06-25T23:36:00.005+02:00

Niestety zdjęcie bez statywu - musiało wyjść poruszone... bułgarska plaża nocą...

Piszę do was ten list znad Limpopo, rzeki,
która płynie przez kraj daleki.
Koło mego namiotu przechodzą stada słoni
i ludzie szmaragdowi i czerwoni.
Ja wiem, że u was teraz naftowa lampa krzywa...
wieczorem nad stołem jak senna twarz się kiwa
i wszystkie domu zakątki
zaznuły wielkie pająki.
Próżno czekacie na pocztę.
Tylko radio, dobra skrzynia polerowana,
daje wam czasem koncert na organach
i organowe wojsko z dzidami wychodzi na pokój i drwi,
a wasze stare serca skrzypią ze strachu jak drzwi.
Że będzie deszcz, codziennie m6wi ktoś ze skrzyni,
A u mnie wielkie gwiazdy są i ogromne rubiny,
Murzyniątka rozpinają palankin nad moją osobą
i w durnia gram z samym królem rzeki Limpopo.
A u was nuda i bieda,
myszy, deszcz i Polska.

Konstanty Ildefons Gałczyński
1934

Znowu w drogę....

2010-06-25T23:14:00.007+02:00

Znowu w drogę,
w drogę trzeba iść,
W życie się zanurzyć,
Chociaż w ręce jeszcze tkwi.
Lekko zwiędła róża

No i po raz kolejny Nomadek zawitał do Bułgarii jako rezydent. Tym razem podróż dużo mniej nerwowa - w końcu nie pierwszy raz w tej roli ;)
Dużo mniejsza - kameralna wręcz grupa, miejsc w autobusie dużo.
Mniejsza grupa ma swoje plusy (łatwiej się poznać, zaprzyjaźnić), ale i minusy - zwłaszcza, że sporo osób z tej grupy było już niejednokrotnie w Bułgarii, więc nie chcą jeździć po raz kolejny na te same wycieczki... mniej pracy dla rezydenta, ale i dużo większa nuda.
Całą drogę padało (ale to dość normalne), niestety - bułgarski poranek przywitał nas deszczem - a to tylko 70 km od celu, więc "źle się dzieje mocium panie" no nic, jedziemy dalej wierząc - że to tylko przejściowe...
Jasne - przeszło - w większy deszcz...

Dorzucam drew, bo ogień zgasł,
Ciągle burza trwa,
Nagle feria barw i mnóstwo świec,
Ktoś na skrzypcach gra,
Gotyckie odrzwia chylą się
I skrzypiąc suną w bok
I biała pani płynie z nich
W brylantowej mgle.

Niestety - wysiadanie z autokaru w ulewie... rozkwaterowanie - Mariana bierze część ludzi i jedzie z nimi autokarem pod kwatery, ja zostaje z moją trzódką i prowadze ich w kierunku ich nowego wakacyjnego domu.
Wcześniej umawiamy się za 2h na oprowadzenie po miasteczku. Niestety - ten czas nie skłonił chmur, aby sobie poszły w pis-du :P
Więc zwiedzanie również w tak pięknych okolicznościach przyrody...
Wieczorem obchodzę kwatery, aby pozbierać zapisy na wieczór integracyjny w dniu następnym i... oj, widzę - będzie ciężko i ciekawie. Rezydent jednak powinien mieć mocną głowę (i żołądek), bo integracja już się zaczyna. Testowanie czy koniak pliska, czy Słoneczny Brzeg jest lepszy. Ledwo się uratowałem. By wpaść w kolejne testowanie u innych wczasowiczów - które wino lepsze... oj.... przeżyłem (a serio nie było tak źle. Jednak samokontrola działa i nie mogę sobie na zbyt wiele pozwolić).
W grupie mam większość osób starszych (i to sporo) - w moim wieku są zaledwie 3 osoby - wszystkie z rodzinami...
Obecnie siedzę sobie z laptopem na balkonie, sączę samotnie wino... i piszę. Niestety w tym roku przyjechałem tu sam więc nikt nie towarzyszy mi po pracy. Życie...
Obecnie - po 2 dniach przestało padać, ale o tym wkrótce...

A po nocy przychodzi dzień,
A po burzy spokój,
Nagle ptaki budzą mnie
Tłukąc się do okien

Ślimak ;)

2010-05-26T14:30:00.004+02:00

Ostatni żartobliwy wpis, a od przyszlego tygodnia wracamy na pelny blogowy etat :)

(na melodie psalmow - niestety, nigdzie nie znalazlem tego w wersji audio. A szkoda, bo brzmi cudownie - zwlaszcza na lekko alkoholowych imprezach)

Ślimak winniczek nie ma kręgosłupa
Bo należy do gromady mięczaków
Lecz ślimak winniczek się nie lęka
Pan nad nim czuwa i go chroni

Ślimak winniczek nie ma kręgosłupa

Pan obdarował ślimaczka skorupką
Ślimaczki chwalą za to Pana
Wiedzą że zapewni im dobrobyt na ziemi
A po śmierci zostaną zbawione

Ślimak winniczek nie ma kręgosłupa

Nie ma kręgosłupa ślimak winniczek
Pan pozbawił kręgosłupy pracy
Kręgosłupy przeklinają Zbawiciela
Bo są bezrobotne i nie mają jak wyżywić dzieci

Ślimak winniczek nie ma kręgosłupa

Meat Loaf - I would do anything for love

2010-05-11T00:21:00.001+02:00

Wracam na bloga po pracowitych tygodniach. A na początek to :D

Kraków, 18.04 - Balice

2010-04-18T13:06:00.005+02:00

Kraków Balice, zdjęcia nie obrabiane - szybki zrzut z karty...

Kraków, 18.04 - g. 05:36

2010-04-18T05:36:00.005+02:00

Miało być (wg. kardynała Dziwisza, PiS oraz władz miasta) pięknie, wyszło jak zawsze?
Zobaczymy - jak na razie, plany wielkiej fety oraz igrzysk pokrzyżowała chmura pyłu wulkanicznego. Co spowodowało, że z minuty na minutę kolejne delegacje międzynarodowe odwołują swój udział w uroczystościach.
Na chwilę obecną na pewno nie przyleci Barack Obama, Angela Merkel, Nicolas Sarkozy, książe Karol i wielu innych (prócz przywódców Francji, Niemiec i USA, do Krakowa nie przyjadą też: król Juan Carlos i premier Jose Louis Zapatero z Hiszpanii, prezydent Toomas Ilves i premier Andrus Ansip z Estonii, prezydent Abdullah Gul z Turcji, prezydent Mary McAleese z Irlandii, książę Walii Karol z Wielkiej Brytanii, premier Stephen Harper z Kanady, król Karol XVI Gustaw ze Szwecji, prezydent Heinz Fischer z Austrii, prezydent Tarja Halonen z Finlandii, Wielki Książę Luksemburga Henryk, książę Filip z Belgii, prezydent Ivo Josipović z Chorwacji, książę Lichtensteinu Alois, książę Albert II z księstwa Monako, król Harald V i minister SZ Jonas Gahr Store z Norwegii, prezydent Demetris Christofias z Cypru, królowa Małgorzata i minister SZ Lene Spersen z Danii, premier Silvio Berlusconi z Włoch, oraz prezydent Georgios Papandreou z Grecji
Swoją obecność na niedzielnych uroczystościach pogrzebowych odwołali też: prezydent Macedonii Gjorge Iwanow, minister spraw zagranicznych Indii S.M. Krishna, przewodniczący Parlamentu Japońskiego Eda Satsuki, premier Korei Płd. Chung Unchan, minister spraw zagranicznych Meksyku Patricia Espinoza Cantalleno, gubernator generalny Nowej Zelandii Anand Satyanand, minister obrony Pakistanu Ahmad Chaudhry Mukhtar, egipski minister ds. współpracy międzynarodowej Aboulanga Fayza,
- za gazeta.pl).

Nie przylecą także przewodniczący Komisji Europejskiej Jose Manuel Barroso, oraz przewodniczący Rady Europejskiej Herman von Rompuy.).
Media robiły zapowiedzi tysięcy ludzi jadących do Krakowa. Tymczasem - pociąg TLK Katowice - Kraków o 3:00 świecił pustkami (w przedziale 2 osoby - łącznie ze mną)....
Na ulicach Krakowa prowadzących do rynku - również pustki - pojedyńcze osoby... oby tak dalej :P

Kraków - przygotowania do pogrzebu

2010-04-17T04:01:00.004+02:00

Spacerkiem po Krakowie przygotowującym się do uroczystego pogrzebu.
Na rynku powoli znikają kosze, kurne chaty eee przepraszam "malownicze stragany", ulice czyściejsze...
Szkoda, ze do tego aby zrobic troche porzadku - trzeba bylo az takiej tragedii...

A na Wawelu, cóż...trwal w najlepsze od kilku miesiecy remont nawierzchni - ciekawe co z tym zrobią ;)
Światło marne, bo zdjęcia robione między 18:30, a 19:30

Link do pelnego albumu:

Kilka zdjec:

Od Kraków - przygotowania do pogrzebu

To wszystko musi stad zniknac...

Od Kraków - przygotowania do pogrzebu

I znika (szkoda, ze tylko na chwile) :D

Od Kraków - przygotowania do pogrzebu

To tez musi poznikac (moze ukradna? Proszeeee :D)

Od Kraków - przygotowania do pogrzebu

Tedy pojdzie kondukt...

Od Kraków - przygotowania do pogrzebu

Krzyz Katynski:

Od Kraków - przygotowania do pogrzebu

I plotek (tu zjada sie glowy Panstw - elita swiatowa, kawalek dalej beda skladac kondolencje)...

Od Kraków - przygotowania do pogrzebu

Dokladnie na wprost tego miejsca bedzie wchodzic kondukt zalobny. Jesli zlikwiduja ten plot, to kto pierwszy zlamie tu noge? :/

Od Kraków - przygotowania do pogrzebu

Droga do Bramy Herbowej - tedy bedzie wchodzic orszak z trumnami Prezydenta i jego malzonki...

Od Kraków - przygotowania do pogrzebu

Pod Kosciolem Mariackim

Od Kraków - przygotowania do pogrzebu

Balagan tylko odrobine mniejszy niz zwykle, to wszystko musi stad zniknac...

Od Kraków - przygotowania do pogrzebu

Cisza i spokoj...

Od Kraków - przygotowania do pogrzebu

Peter Steele :(

2010-04-15T12:36:00.005+02:00

W dniu dzisiejszym dotarła do mnie b. smutna wiadomość. Jeden z moich ulubionych wokalistów Peter Steele wokalista i basista zespołu Type O Negative zmarł w wieku 48 lat :(
Miałem nadzieję zobaczyć Go na żywo. Zawsze coś mi wypadało, kiedy miał być ich koncert w Polsce. Niestety, nie zdążyłem :(

Peter Steele nie żyje

Za onet.pl:

Śmierć artysty miał potwierdzić wieloletni przyjaciel i muzyk Kenny Hickey. Steele, wokalista i basista Type O' Negative i Carnivore miał polskie korzenie - naprawdę nazywał się Petrus T. Ratajczyk.

"W zasadzie mój ojciec był Rosjaninem, ale moja babka była Polką, warszawianką, z domu Ratajczak. Z kolei moja matka to już mieszanka irlandzko-islandzka, można więc powiedzieć, że jestem typowym, amerykańskim kundlem" - mówił o sobie w wywiadzie, który przeprowadził z nim w 2000 roku Marcin Prokop.

"W moim życiu było kilka rzeczy, które zawsze uważałem za stałe, nieprzemijające i bezpieczne. W ostatnim czasie okazało się, że byłem w błędzie. Ludzie, których kochasz - odchodzą. Zmieniają się żony, dziewczyny, kochanki... jak pory roku. Przy okazji zdajesz sobie sprawę z własnej śmiertelności, zaczynasz rozumieć, że jesteś tylko kupą mięcha wprawioną w ruch, którą prędzej czy później zeżrą robaki. Twój świat upada, nieuchronnie, przez cały czas. To nie jest coś, co mnie specjalnie rozwesela" - opowiadał. Czytaj cały archiwalny wywiad z muzykiem

W 2005 roku pojawiły się plotki o śmierci Steele'a. Zostały one jednak zdementowane, gdyż historia była zmyślona przez samego muzyka. Steel znany był z tego, że często mówił o śmierci. Przed laty powiedział nawet, że rozważał popełnienie samobójstwa. "Jest zbyt wielu ludzi, którzy umierają latami w szpitalnym łóżku, na raka albo inną chorobę, podłączeni igłami do tych wszystkich rurek... Ja nie chcę tak umrzeć".

Ostatnią płytę z zespołem Type O' Negative Peter Steele wydał w 2007 roku - krążek nosił tytuł "Dead Again".

Malicki i filharmonia dowcipu :D

2010-04-03T03:22:00.005+02:00

Dla tych co nie widzieli - polecam poszukanie większej ilosci ich wystepow. Ja przez przypadek zobaczylem jakis czas temu w TVP2 i sie zakochalem w ich tworczosci. I pokazaniu, ze muzyka powazna - niekoniecznie musi byc bardzo powazna :D

Ponizej - kilka z moich ulubionych :D

I na zakonczenie moj ukochany numer w ich wykonaniu :D - Carmen

Z życia kobiecego żołądka

2010-03-30T12:09:00.004+02:00

Dostałem wczoraj od Madziaro i nie, nie mogłem tym się nie podzielić :D
Ku przestrodze :P
Edit (g. 15:13) - znalazłem autora, uzyskalem jego zgode na publikacje :)

-----------------------------------------------------------------------

Poniedziałek:
Tak, tak...ubrała się i wyszła do pracy. A, śniadanie gdzie ? pytam się, gdzie jest moje poranne szamanko ? Co się dzieje ? Aha, jeszcze papierosek ! To ja teraz tobą telepnę ! Opa ! Żle się czujesz, tak ? Nie należy palić na pusty żołądek. Przypomniałem sobie jeden fakt i wszystko zrozumiałem - w sobotę zauważyła u siebie cellulit (czy to ma coś wspólnego z filmem „Celulit Syberyjski” ?). Dlatego od poniedziałku jesteśmy na diecie. Kuźwa ! A, mnie ktoś o zdanie pytał ? To nie przejdzie ! Włączam średnie burczenie. Wzmacniam burczenie, dodam trochę efektów dźwiękowych. Może ją zawstydzę i coś przekąsi.
JEŚĆ CHCĘ ! CHCĘ J-E-E-E ŚĆ ! DAJ JEDZONKA ! JA CHCĘ SZNYCELKA Z SURÓWECZKĄ ! J-E-E-E-E ŚĆ !
Nie uśniesz tej nocy ! Nie zamknę się ! Co ? Sama jesteś durna. Jeść chcę, rozumiesz ?! Przestaję cię lubić !

Wtorek:
Dalej mnie męczysz ? Znowu bez śniadania ! Kuźwa, jego Maniana ! Durna babo już mnie wkurzyłaś ! Całą noc zazdrościłem żołądkowi tego francuza co na TVN gotuje. Kobiety są okrutne. Opadam z sił. Co robić ? Rany ! Co się dzieje ! Wlewa we mnie kefir. Nie lubię kefiru !!! Burczę już ostatkiem sił – Nie zwraca na mnie uwagi, wredna małpa !

Środa:
Wpadło ciut, ciut warzywek – nosi ziemia takie draństwo, co ? Już zapominam jak smakuje kruchutkie mięsko, cieplutki, usmażony kotlecik...burrrlll...Zemszczę się na tobie w najmniej oczekiwanym momencie ! Jak ja cię nienawidzę, pamiętaj doigrasz się ! Oho, coś się dzieje - kefirek ! kefirek ! Jeszcze chcę, jeszcze...nie zabieraj...a,a,a,a ! JESZCZE KEFIRU !!! Już nic ze mnie nie zostało ! Stałem się wysuszony i skurczony. Wnętrzości się ze mnie śmieją. Ledwo przetrawiłem dwie rzodkiewki – tracę kwalifikacje.

Czwartek:
Nie mam już sił, jestem pusty. Przełyk podrzucił plasterek ogórka, co mu się wczoraj przykleił. Starczyło na chwilkę, praktycznie to nic nie poczułem. Gdzie jest moje drogocenne jedzenie, gdzie ? Rozmawiałem z kiszkami. One także są w szoku, mówią, że zapasy się kończą. Nie można ostatnich kalorii zabierać w taki perfidny i wyrafinowany sposób, tak się nie godzi ! Moment, coś się dzieje – Ostrożnie ! Jakie wielkie śliwy ! I wszystko dla mnie ! Hurra ! Idę pracować...Uff !, tyram już kilka godzin i tych cholernych suszonych śliw, nijak nie mogę przetrawić, zamęczę się ! Hej, Kiszki ! przejmijcie tą śliweczną makabulę. Teraz jest wasza kolei. Musicie sobie jakoś poradzić, w końcu was tam jest 8 metrów, a ja tu sam zasuwałem !

Piątek:
Bardzo rano. Siedzimy na kiblu, odprowadzamy śliwy. Chyba zwariuję ze szczęścia ! Otrzymałem jogurt z owoców leśnych ! Zupełnie się tego nie spodziewałem, ale siedzimy w restauracji z jakimś facetem i wąchamy cudze żarcie. Zamów sobie coś do cholery ! Szybciej ! Zamów, obojętnie co ! Pięć dni nic nie jem ! Cicho, On coś jej powiedział...że, schudła ! Że musi się lepiej odżywiać ! Że jest atrakcyjna i pięknie wygląda ! Facet, kocham Cię...kocham ! Jeść ! Jeść ! Ona zrozumiała, wzięła menu – Będę jadł ! jedzonko ! jedzonko ! jedzonko ! za moment będzie micha ! Życie jest piękne...
Późny wieczór...
Nareszcie w domu. Coś za bardzo pomieszała-aaaa ? Co tutaj jest ? Grzyby, dużo warzyw, ryżyk, Carpaccio, sznycelek i deserek...rewelacja ! Z alkoholi jest Martini, wódeczka, wódeczka...i jeszcze wódeczka...pomieszała-aaa ! Cicho bądź wątroba ! Staram się mieć wszystko pod kontrolą. Znowu Martini ! Za dużo alkoholu, za mało zakąski, może być problem. Głowa, rozumiem, że tracisz kontrolę, robię co mogę ! Dobrze, że już się kładziemy, muszę w spokoju to wszystko przetrawić. Gardło, sorrki rozumiem, że ci podchodzi ! Robię co mogę, staram się, aby żarcie „pozostało na miejscu”. Błędnik też alarmował ! Będzie dobrze, będzie dobrze, będzie dobrze – płuca proszę o głębsze oddechy ! A, ty serce postaraj się pracować spokojnie i rytmicznie. Jest szansa, że dotrwamy do rana...Organy idźcie spać, ja mam dużo pracy, dzisiaj nie usnę .
Noc...
Co jest do cholery ! Kiszki, co tam się dzieje na dole ? Przestańcie wariować, nie trzęście tak, odbiło wam ! Że co ? Że to nie wy ! Narząd mówi, że, jakiś łysy wlazł i się panoszy...Rozrabia ! To, niech mu „matka” da z liścia i wygoni ! Że, łysy nie reaguje i coraz bardziej napiera ! Czy ta łysa pała nie rozumie, że jestem wypełniony „po sam sufit”. Łysy nie przyśpieszaj ! Zwolnij bo to się źle skończy, nie utrzymam !...Co ? „Matka” mówi, że ją opluł...a, to łyse chamidło...
Słyszycie tą „przeciągłą kobiecą syrenę” Bożeeee !!!! Jak Dobrzeeee !!!!
Kuźwa mać ! a, nie mówiłem – przełyk sorrki, łapaj cofkę !
Oczy mówią, że koleś przyjął wszystko na twarz...cóż takie jest życie.
Pamiętasz kobieto, mówiłem, że zemszczę się w najmniej oczekiwanym momencie i oto nadszedł. Lepszego nie mogłem sobie wymarzyć. Facet gdybyś panował nad łysym grubianinem, to nie miałbyś teraz tej maseczki na „fejsie” ! Ostrzegałem ! Nie dałeś pospać ! To żebyś się teraz tym wszystkim udławił...Żegnajcie, grzybki ! Żegnaj wódeczko i martini ! I, cały pyszny obiadku...
Tyle dobra przepadło !...
O, mineralka...jak dobrze...

Źródło: http://monteki.blog.onet.pl/Z-zycia-kobiecego-zoladka,2,ID402078237,n

Sweet dreams

2010-03-28T15:24:00.000+02:00

Jedna piosenka, która ma masę coverów - znaja chyba wszyscy. A który Wam się najbardziej podoba? :D
Klimatyczny oryginał, nieco posłodzony w wykonaniu Lenox, mroczny Manson, czy nieco przesłodzony - ale zupełnie inny Rogera.
Szczerze mówiąc - nie potrafie się zdecydować, najmniej mi podchodzi Lenox, może dlatego - że niewiele odbiega od oryginału :)

Wprawdzie po niemiecku, ale... :P

2010-03-26T21:26:00.002+01:00

Calkiem fajny utwor, jakos wczesniej go nie skojarzylem...

i tlumaczenie tekstu:

,,Z ruin,,

Z ruin moich marzeń
Spoglądam teraz w górę na ciebie
Ciebie-mojego anioła który
Dał mi odpowiednik miłości

Byłam zbyt zaślepiona miłością
By widzieć prawdę
Obca była mi tylko myśl
Że kiedyś ujrzę siebie bez ciebie

/Rozdarłeś moje serce, ukradłeś moją duszę
Że to tak się skończy, nigdy nie myślałam
Bez względu na straty, zniszczyłeś mój świat
Świat, który nie tak dawno należał do nas obojga/x2

Teraz sama po tych wszystkich dniach
Nocami nawiedzają mnie demony
Które spokojnie opowiadają mi o tobie
I nikt nie słyszy moich głuchych krzyków

W ruinach moich marzeń
Staje się dla mnie jasne
I po prostu nie chcę myśleć
Że nasza milość była kłamstwem

/Rozdarłeś moje serce, ukradłeś moją duszę
Że to tak się skończy, nigdy nie myślałam
Bez względu na straty, zniszczyłeś mój świat
Świat, który nie tak dawno należał do nas obojga/x4

p.s. Nie, tekst nie ma dla mnie obecnie zadnego znaczenia, ot ktos z kiedys mi bliskich osob mial to w opisie na gg (i bynajmniej nie dotyczylo mnie :P) :D
Tak wiem, wiem - notka o turcji miala byc - pisze sie :D

IRC (i nie tylko) cz. 1

2010-03-18T01:12:00.006+01:00

Teoretycznie - dawno temu poniższy tekst napisany był o IRC (Internet Relay Chat), ale i obecnie nadal myślę, że jest aktualny. Mimo - że obecnie bardziej może dotyczyć blogów, różniastych for (forów?) i chatów. Choć - możliwe, że w mniejszym stopniu, bo i obecnych możliwości porozumiewania się na sieci, jest dużo więcej i społeczności (internetowe) nie są tak zintegrowane, jak wtedy - kiedy był tylko IRC. A może się mylę, może to tylko złudzenie kogoś, kto kiedyś w tym bardzo mocno siedział.
Od razu mówię, tekst nie jest mojego autorstwa - ja go tylko przypominam :)
A właściwie tylko prolog, jeśli ktoś chce - może kliknąć w link do całego opowiadania.
p.s. tak Crew(m)aster - to Ty przypomniałeś mi o tym opowiadaniu :)
----------------------------------------------------------------

Prolog Krotki do granic mozliwosci...

O..bo tak jest w zyciu - wzloty i upadki, nic stalego nic dluzszego
niz chwila...
IRC... druty, caly swiat podlaczony na ich koncach,
maszyny i ludzie... ludzie i maszyny? 00110100100100101010100100001010010 ...
zera i jedynki, 0 - nie, 1 - tak.
Prosty przekaz mysli nie do osiagniecia w realnym swiecie
- tutaj staje sie realny...
Kochasz? - 00101001, nienawidzisz? - 0100111011,
nic nie chcesz od nikogo, po prostu chcesz byc, obserwowac? - 0000000000....
Jak zaklac uczucia w dwa slowa: tak, nie, 0, 1... Druty, modemy, maszyny...
nie miejsce ogranicza, nie czas, wyobraznia tak...
wyobraz sobie wielki pokoj, ze stolem, na nim kanapki, piwo...
siedza ludzie, rozmawiaja, jedni milcza,
inni wychodza, co chwila jednak ktos wraca albo odwiedza
"zgromadzenie niewidzialnych" pierwszy raz dzisiaj... tematy? czy to wazne?
Liczy sie obcowanie, oderwanie, istnienie i nieistnienie zarazem...
Mowilem: 001001001110, a za tym ten pokoj ci ludzie, szepty,
glupawe rozmowy, przyjaznie, nienawisci...
albo nic cisza
....rownie dobra jak rozmowa...
...Jestes male czy female - 0? 1?
...male - 0...
...co porabiasz?...
bo ja jestem...
a ty...
a bo wiesz wczoraj plakalam przez niego....
...to jest IRC...
podoba sie? 0?, 1?
posluchaj...

Książka o życiu (IRC)

Sesja 08.03.2010 - Kasia i Dlugi

2010-03-16T01:41:00.003+01:00

Kilka kolejnych zdjęć z sesji - zupelnie przypadkowo zrobionej w Dzien Kobiet :)

Od Kasia i Długi - sesja (wybór zdjęć zrobiony przez modeli)

Tu się nie mogę zdecydować między wersją :D

Od Kasia i Długi - sesja (wybór zdjęć zrobiony przez modeli)

I jeszcze trochę muzycznej uczty ;)

2010-03-12T17:22:00.004+01:00

To by mnie meczylo - Akemi, musialem tego poszukac (to jest ten kawalek, o ktorym opowiadalem). Bardzo lubie to wykonanie:

Dla odmiany, ale tez w ramach okolo Genesis-owych, wprawdzie wole wersje oryginalna, ale ta na youtubie ma zablokowana sciezke dzwiekowa :(

Oraz - coz z zupelnie innych kregow :D Jak nie przepadalem kiedy za piosenkami spiewanymi w tym jezyku, tak... najpierw pewien zespol zwany Rammstein, pozniej kilka zespolow z kregu gothic/electro odrobinke przekonaly do tego jezyka...

I moze przyklad, jak z gniota mozna zrobic niezly utwor :D

Specjalnie dla Akemi :D

2010-03-11T16:19:00.001+01:00

Peter Gabriel :D

2010-03-11T13:00:00.002+01:00

Kiedys moj ex szef zarazil mnie Jego tworczoscia. Czesto - popijajac napoj bogow (zlocisty z biala pianka) ogdladalismy na wielkim ekranie koncerty Petera Gabriela wydane na DVD. Jesli do tego jeszcze dodac, ze dvd bylo podlaczone do naprawde znakomitego sprzetu audio z dzwiekiem przestrzennym, a dvd sa nagrane bosko - wrazenia niezapomniane. Mam obydwa DVD z tymi koncertami - i nie wiem, ktore jest lepsze - chyba uzaleznione jest to od nastroju. Tak czy inaczej - polecam :)

A ponizej 2 fragmenty z koncertu wydanego na DVD - Secret World.

Kolejne nowe sesje - zapowiedzi

2010-03-09T12:24:00.005+01:00

No i kolejnych kilka sesji za mną :)
Ale od początku - najpierw upragniona sesja zimowa vol. 2 - tym razem z Kitiarą. Było bardzo zabawnie, choć i dość zimno. Niby temperatura powietrza ciekawsza niż podczas sesji z Asią, a jednak... za ciepło nam nie było (ha!!! Nam - he he he ja tam otulony jak mały miś Kurteczka, polarek... biedna Kitiara miała dużo gorzej).
Dogrzewanie wewnętrzne żywcem, dogrzewanie zewnętrzne ubraniem pomiędzy zdjęciami i ogrzewaniem samochodu włączonym na full. Tu wielkie podziękowania naszemu szoferowi i miłości życia Kitiary za pomoc i dbanie o to, aby chęć posiadania fajnych zdjęć nie przesłoniła zdrowego rozsądku.

Ostatnie zdjęcia zrobione przy akompaniamencie szczękających zębów, tekstu "o ja pie...le k...a jak zimno" i polegające na dobiegnięciu do bałwana, parę zdjęć - nawet za abrdzo nie przymierzanych, zmiany miejsca - pare zdjęć i bieg do samochodu...
Do tego - niepewność, czy nam się z tego zadupia uda pod górkę bez łańcuchów wyjechać.
Zdjęcia w większej ilości - wkrótce :)

Sesja nr 2 - tym razem kolejny raz Prefabat i kolejny raz jedna z najbardziej ulubionych modelek - Medeah. Tym razem w towarzystwie równie sympatycznej Scaredpsyche.

Rozpoczęta - jak u Hitchkoka trzęsieniem ziemi, a później było jeszcze straszniej :)
Rozpoczęło się w zrujnowanych łaźniach - łańcuchy, lateks, pejcze, obroże (ot fetishowy gothic),

a skończyło na strychu i dachu w tiulach i bardziej kolorowych ciuszkach :P

Do tego masa zabawnego grafitti...

Sesja nr 3 - zupełnie przypadkowo wypadła w Dzień Kobiet. Wzorowana na pomysłach m.in. z reklam Kevina Kleina. Ot - miała być radosna twórczość z pewną myślą przewodnią - tzn jest para ludzi niewątpliwie zainteresowanych sobą ;)

Niestety - z powodu braku studia (nadal :/) musieliśmy radzić sobie w mieszkaniu tukiego - za co należą mu się dozgonne dzięki i czteropak piwa ;)
Efekty - mimo pewnych trudności związanych z cholernymi drzwiami (kto wymyślił drzwi na każdej ścianie), oraz kolorem ścian (ten zafarb na zdjęciach). Powinny być niezłe.... Jako, że sesja była wczoraj - tylko dwa zdjęcia zdążyłem jako wstępniaki zrobić...

I tu po raz kolejny stwierdzam - z Kasią pracuje mi się równie rewelacyjnie jak z Medeah, a i sesja była pełna zabawnej atmosfery. Długi jako model (który również był pomysłodawcą sesji) - świetnie, do tego również bardzo sympatyczny i zabawny - na pewno jeszcze nie raz nawiążemy współpracę. Heh jak na pierwszą sesję z parą modeli - chyba nie było źle...

A tu zdjęcie backstagowe (Kasia w przerwie między zdjęciami - poprosiła długiego o porobienie jej kilku "słotaśnych zdjęć" jej aparatem. A ja nie mogłem przegapić takiej okazji :D

Straty - rozcięty palec podczas otwierania piwa nożem (a otwieracz w scyzoryku leżał w kurtce...) :D

Wiecej zdjec ze wszystkich tych sesji - w najblizszych dniach :)

Kultowo

2010-02-10T21:21:00.005+01:00

Jakos tak dzis muzycznie i ...kultowo (wybor nieco przypadkowy i subiektywny - bo mam duzo wiecej ich ulubionych kawalkow)....

Kończy się tydzień, nie ma nadziei
Że następny coś jeszcze zmieni
Złość jest niedobra gdy z tobą stoję
Gdy ciebię widzę, gdy ciebie czuję
Kończy się rok i słuchaj słowa
By zacząć to wszystko od nowa
Obejrzyj to sobie, sam sobie odpowiedz

"Nocne sklepy z mlekiem
I patrzę co się dzieje pod sklepem
Tłum przystawia komuś do twarzy pięści
Żądają dla niego kary śmierci
Znowu poranne pociągi
Ja stoję i patrzę na mundurowe dziwolągi
Czy byłeś kiedyś u nas na dworcu w nocy
Jest tak brudno i brzydko że pękają oczy oczy oczy "

"Któż umie,
Tak jak Polak, mówiąc - milczeć, milcząc - pić?
Tak szumieć,
Tak o słowo jedno zaraz w mordę bić...
Ech biada,
Te gotyckie ręce znów nie tam gdzie trza,
Darujcie mi
Wybite drzwi
Łbem żabojada.
[...]
Co mi ich franki, ich ostrygi,
Wywiozłem z Polski com tam miał
I zawsze mogę bez fatygi
Przygrzmocić temu co bym chciał.
[...]
Więc jeszcze seta, znakomicie,
Padniemy, ale zgódźmy się,
Że z tylu różnych dróg przez życie,
Każdy ma prawo wybrać źle..."

"Wódz oczy wzniósł ku niebu
Wzywając je na świadka
Pokoju chcąc nad życie
Przysięgał na krew matki
Posyłając jednocześnie
Pancernych dwieście dywizji
Ale przodem oficera
Bez żadnej amunicji

Idź przodem
Idź przodem
Idź przodem
Idź przodem stary niech wiedzą
Że mamy pokojowe zamiary...

Tak w mieście z nazwy nieznanym
Idę razem z kolegami
Zza rogu się wychyla
Brudna wataha z bejsbolami
Widząc że szykuje się coś bardzo bardzo bardzo niedobrego
Wypychamy raźno do przodu
Kolegę najmniejszego"

"Znów w dłoni, zamiast płaskiej butelki,
Znany kształt kolby od parabelki.
A w końcu palca wibruje skrycie,
Jak łaskotanie: tu śmierć, tu życie...

Wracajcie, słodkie chwały godziny,
Sławne gonitwy i strzelaniny.
Tak tylko można znowu być młodym -
Zabić - i z dumą czekać nagrody.

W knajpie morderców gryziemy palce,
Żądze nas dręczą i sny o walce.
Ale któż dzisiaj mordercom ufa? -
Więc srebrne kule śpią w czarnych lufach."

Królowa śniegu

2010-01-17T17:04:00.002+01:00

Pędzi, pędzi kulig niczym błyskawica
Hej, porwali te panny prosto od Kmicica!

Wprawdzie do Kimicica daleko (eh - wspomnienia tego lokalu z dawnych - dobrych czasów powodują łezkę w oku). Taki "salon Zakopanego" :D...
No ale - niestety nie "Kmicic", ale park przy Palmiarni i nie Zakopane, a Gliwice. Do kuligu też to podobne nie było, jedyne co by się z piosenką zgadzało - to, że była zima :D
Kiejby w kawale:
- Drogie Radio Erewań, czy to prawda, że na Placu Czerwonym w Moskwie rozdają samochody?
- W zasadzie to prawda, ale nie na Placu Czerwonym, a placu Lenina. Nie w Moskwie, a Leningradzie. Nie samochody, a rowery. I nie rozdają, a kradną"

No ale wracając do merutim, o które jeszcze nie zachaczyłem nawet. W sobotę odbyła się kolejna z sesji niedawno zaplanowanych - zimowa, taka trochę w stylu gothic - fetish.
Z modelką (zresztą koleżanką z kręgów gotyckich i imprez) ustalona godzina i miejsce - ozeszkurwanabacie kto to widział tak wczas o nieludzkiej porze wstawać. Ok 7:30, żeby się przygotować i na 11 dojechać do Gliwic.
Oczywiście - standardowo - autobus do Katowic mi uciekł (albo wogóle nie jechał), docieram tranportem łączonym - bus do Mysłowic (mając nadzieję, że dogonię autobus - nierealne), stamtąd autobus na pętlę w Katowicach - przesiadka na tramwaj. Nosz kurna - od dawna uważam, że to jest porąbane. Rozumiem pętle przesiadkowe i chęć ograniczenia ruchu autobusów w centrum. Ale - przesiadka na pętli (pomijając sprint 150 - 200 m do tramwaju, po to - żeby czekać w nim kolejne 10 min na odjazd. I później tłuczenie się rozklekotanym pojazdem do centrum. Wolę jednak nasze jaworznickie autobusy - dojeżdżające do samego centrum Katowic w 40 min. Tu - z samych Mysłowic do centrum droga zajęła mi godzinę - bosko...
W międzyczasie sprawdzenie na komórce rozkładów PKP, pewna szansa istnieje - niestety, rozkopane tory tramwajowe skutecznie wybiły szansę z głowy. Pociąg ucieka - kolejny za 20 min. w dodatku pospieszne Inter Regio - niech będzię. Chwila na kolejne podziwianie "zabytkowego dworca PKP w Katowicach" - jedna z ostatnich - w tym roku wchodzą tu buldożery...
W końcu - udaje się dotrzeć do Gliwic z zaledwie 40 minutowym opóźnieniem - zajebiście. Przywitanie się z Aśką, przejście do parku. Pierwsze próbne zdjęcia, następnie przejście do właściwych strojów.
Ściągnięcie płaszcza - jeszcze znośnie...

Kilka(naście) zdjęć - zmiana stroju - Osz... zimno... sygnalizuje mi Asia, ale - na pytanie, czy na pewno chce dalej brnąć - stanowczo odpowiada, że tak - że da radę. Cóż - sama chciała.

Ja w pewnej chwili stwierdzam, że palce zaciśnięte na aparacie kostnieją mi na mrozie, chcąc mieć płynność ich ruchów musze założyć rękawiczki - skórzane bez palców. Jednak po chwili zmiana decyzji. To nic, że niewygodnie - muszę jednak ubrać normalne. Gdzie te czasy - kiedy człowiek cały finał WOŚP spędził na polu - pod sceną przy trzaskającym mrozie - tylko w cienkich rękawiczkach. Cóż - starość (jak mi to niedawno pewne młode niewiasty wypominają) :P

Naprawdę podziwiam Asię - że ona przy takich temperaturach jakoś daje radę. Co jakiś czas ubranie rzeczy - zagrzanie się, parenaście zdjęć w pełniejszym ubraniu i znów rozebranie do cienkiego gorsetu...

Zmiana miejsca - wchodzimy na pomnik, tam znów trochę zdjęć w różnych aranżacjach, trochę żałuje, że ten park nie jest gęstszy - zapamiętać na przyszłość, jednak lepszy park do takich zdjęć to chorzowski przy WPKiW, tam zarówno wybór roślinności jak i ciekawych obiektów jest lepszy.

Nieco zmarzniętą Asię namawiam na przejście do cieplejszego miejsca - porozmawiać i napić się gorącej czekolady. Tam kolejna prawie godzinka spędzona w miłym towarzystwie na rozmowie. Powrót do parku - jeszcze kilka zdjęć i koniec na dziś.
Asia wsiada w samochód wracając do Zabrza, ja - miałem szczery zamiar jechać prosto do Katowic i do domu, ale jakoś wciągnął mnie pub w stylu Irlandzkim - zawsze lubiłem tu przychodzić. Więc szybka decyzja - Guiness i pierogi z mięsem. A później się dziwić, że bagażnik z przodu rośnie :D
Nic to, zrzucimy na wiosnę, tym bardziej - że Asia obiecała wspomóc mnie na basenie - już mnie wszystko boli (słysząc o tym ile i jak ona pływa).

Król :D (Zespół Reprezentacyjny)

2010-01-14T13:25:00.007+01:00

Dziś notki właściwie nie będzie. Ot - przez przypadek odsłuchałem dziś utwór zespołu, który ze szczerego serca mogę polecić - całą twórczość :D
Ot muzyka ciekawa, teksty znakomite - i jakie prawdziwe. Warto posłuchać takiej muzyki, dla kontrastu z wszechogarniającą nas papką, która niczego ze sobą nie niesie...

A zapomniałbym oczywiście - po raz pierwszy linka do twórczości tego zespołu podesłała mi madziaro - za co wielkie dzięki :D

Więc - zapraszam do odsłuchania...

A moze jeszcze dwa, ale takie za to bardziej rubaszne :D

Magnes

2010-01-08T11:29:00.004+01:00

"Coś tam było! Człowiek!
Może dostoł?! Może!..."

Znów notka miała być o czymś innym - i znów pod wpływem chwili zmieniłem zdanie :D I tym razem notka raczej nie będzie śmieszna :P

Powszechny i łatwy dostęp do porządnie wykonanych replik ASG, które wizualnie nie różnią się niczym od "ostrych" oryginałów spowodowała wysyp zdjęć pięknych dziewczyn z narzędziami mordu w rękach.

I nie chodzi o sam fakt pozowania z bronią, bo pomysły na zdjęcia tego typu są lepsze i gorsze - niektóre są wręcz genialne. I nie żebym krytykował - sam takowe zdjęcia popełniłem roku pańskiego 2006.
Chodzi o co innego - otóż w 90% przypadków wszystkie zdjęcia (a cechuje to zwłaszcza płeć piękną) zdjęcia mają jedną, ale cholernie ważną wadę.

Prawie wszystkie niewiasty trzymają paluchy zaciśnięte na spustach. Nieważne, czy w coś celują (no powiedzmy, wtedy można jako licenta poetica uznać, że właśnie otwierają ogień), czy właśnie idą, czy pozują z bronią trzymaną do góry.

Wszędzie te wredne paluchy na spuście. Jak magnes przyciąga....

Sam zresztą "objeżdżałem" o to modelki, które u mnie pozowały, a i tak oczywiście po zrzuceniu zdjęć na kartę - paluchy na spustach...Niestety - nie wszystko da się zobaczyć w wizjerze aparatu...

Ja wiem, że to tak fajnie odstaje, można fajnie chwycić.

Ja wiem, że teoretycznie są bezpieczniki/blokady chroniące przed naciśnięciem spustu.

Ja wiem, że są dwustopniowe blokady spustu chroniące przed przypadkowym strzałem.

Ja wiem, że szansa na to, że te osoby dostaną faktycznie broń ostrą do ręki jest znikoma, ale szansa dostania repliki naładowanej i gotowej do oddania strzału jest dużo, dużo większa. Wystarczy, że osoba, która wypożycza takowy gadżet nie odepnie baterii, czy nie spuści gazu z magazynka.
A i tym można niestety niezłą krzywdę zrobić.

Czy tak trudno pomyśleć, że jeśli mamy palec na spuście - nawet luźno położony, to w przypadku kiedy coś nas wystraszy, kiedy się potkniemy np idąc, kiedy coś wytrąci nas z równowagi - ten palec może naciśnąć spust? Pal licho, kiedy replika/broń jest rozładowana. Ale jeśli nie jest?

Może i jestem przewrażliwiony, może i są to dobre nawyki wyniesione z combatów ASG/szkoleń, strzelnic. Ale po ręce opadają, jak widzę kolejne takie zdjęcia (tu znów moje zdjęcie - no cóż - a nie mówilem?

Czy tak trudno jest pomyśleć i położyć ten palec wzdłuż kabłąka spustu? Co ciekawe - zjawisko to obserwuje tylko w krajach, gdzie dostęp do broni palnej jest niewielki i brak obycia z podstawowymi zasadami bezpieczeństwa. Tam, gdzie obycie z bronią jest od dziecka - takich "kwiatków" na zdjęciach jest dużo mniej.

Źródło: http://www.flickr.com

Swoją drogą - to samo obserwuje na pokazach militarnych, gdzie cywilbanda (do której i ja się zaliczam :>) może sobie wziąść do ręki prawdziwą ostrą broń, poprzymierzać się do niej, porobić zdjęcia... aż strach pomyśleć co by się działo, gdyby pozostał jeden magazynek z ostrą amunicją ;)

Niestety - jest to walka z wiatrakami. Ilość komentarzy - nie tylko moich pod zdjęciami przedstawiających to zjawisko idzie w setki, obecnie - gałązki mi opadły i już nie mam siły - stąd ta notka ;)
I tak - tak jak pisałem na początku - ja również niestety takie zdjęcia mam w swoim dorobku. Dlatego - zwracajmy na to wszyscy uwagę, bo wydaje mi się, że warto. A może tylko marudzę, bo się nie wyspałem? :D

Wybór zdjęć subiektywny i zupełnie przypadkowy :D

Prawidłowy sposób trzymania broni :D

Źródło: http://www.flickr.com

Żenua

2010-01-06T11:10:00.004+01:00

Notka miała być o czymś innym.
Ale - moja ukochana gazeta.pl jak zwykle dostarczyła mi niesamowitej rozrywki :D
Z radością stwierdzam, że myślałem, iż poziom "dziennikarstwa" w tym portalu osiągnął już poziom dna. A tu jeszcze ktoś puka od spodu.
Boshe, gdybym ja takiego bebloka w gazecie (jako DTP-owiec) puścił, to chodziłbym bez premii przez rok...

Owszem, to nie jest strona Gazety Wyborczej, ale jakby na to nie patrzeć - jest to powiązany z nią portal. A takie "kwiatki" jak poniżej zdarzają im się prawie codziennie i to w wielu artykułach. Obecnie te notki chyba piszą dzieci z podstawówki, bo inaczej tego się nie da określić.

Poniżej artykuł, który mnie rozwalił na łopatki. Zapewne za chwilę - po kilku komentarzach pod artykułem, ktoś się zorientuje i to poprawi, ale screenshoty pozostają :D

Skandal na Słowacji: Policja podrzucała podróżnym bomby
jagor, IAR 2010-01-06, ostatnia aktualizacja 2010-01-06 08:26:17.0

Międzynarodowy skandal dyplomatyczny wywołała nieudana akcja słowackich służb specjalnych. W ramach testów kontrolnych podrzuciły do bagażu podręcznego materiał wybuchowy Słowakowi lecącemu do Irlandii.

Szef słowackiego MSW Robert Kaliniak usprawiedliwił się już swojemu irlandzkiemu partnerowi - Dermotowi Ahernowi.

W ramach ćwiczeń na lotnisku w Popradzie słowaccy policjanci podrzucili do bagażu podręcznego kilku podróżnym materiały wybuchowe, które miały odszukać specjalne szkolone psy. Jeden z pasażerów, 49-letni mechanik, pracujący w Irlandii, który wracał po Świętach do Dublina, odleciał jednak do Irlandii z 90-gramami hexogenu - potężnego materiału wybuchowego.

Zawiódł zarówno pies jak i jego instruktor, który został nieoczekiwanie odwołany z lotniska. Słowackie służby bezpieczeństwa nie zawiadomiły pilota maszyny o grożącym niebezpieczeństwie. Maszyna szczęśliwie wylądowała w Dublinie a nic nie podejrzewającego Słowaka zatrzymała dopiero irlandzka policja, kiedy słowackie władze powiadomiły irlandzki MSW o całym incydencie. Ze względu na grożące niebezpieczeństwo podczas zatrzymano kilka kamienic i dwie ulice w Dublinie. Po 3-godzinnym przesłuchaniu Słowak został zwolniony.

Irlandzkie władze uznały akcję za "skrajnie nieodpowiedzialną". Robert Kaliniak szef słowackiego MSW wyraził "głębokie ubolewanie z powodu incydentu". Zapewnił jednak, ze hexogen nie mógł spowodować wybuchu.

jagor, IAR

Pozwalam sobie również zamieścić moją radosną twórczość, którą zamieściłem w komentarzach pod artykułem :D

Gazeto. Po raz kolejny masa błędów w krótkim artykule. Poniżej
kilka "smaczków".

"Jeden z pasażerów, 49-letni mechanik, pracujący w Irlandii,
który wracał po Świętach do Dublina, odleciał jednak do Irlandii z
90-gramami hexogenu - potężnego materiału wybuchowego."

Zdanie wielokrotnie złożone (błędnie zresztą). Do tego niepotrzebne
powtórzenie nazwy kraju w tak krótkim fragmencie. Nie mówiąc już o
tym, że wynika z niego jakoby Dublin nie był w Irlandii :D.

---------------------

"Zawiódł zarówno pies jak i jego instruktor, który został
nieoczekiwanie odwołany z lotniska"

Odwołany kiedy? Znów składnia sugeruje, że test się nie powiódł, bo
instruktor został odwołany nagle z lotniska?
Ale wtedy nie można powiedzieć, że zawiódł instruktor - bo ktoś go
musiał odwołać - czyli wypełniał polecenie.
A jeśli po incydencie - to też nie można użyć słowa "nieoczekiwanie".

------------------------

"Ze względu na grożące niebezpieczeństwo podczas zatrzymano kilka
kamienic i dwie ulice w Dublinie."

No tak, jak wiadomo - kamienice są niebezpieczne i należy je
zatrzymać - najlepiej używając oddziałów specjalnych.
Mam pytanie - czym się krępuje takie kamienice? Bo chyba nie
kajdankami?

Shoolgirls

2010-01-05T17:35:00.007+01:00

Sesja, Jaworzno 30.12.2009 ;)

"Dzieci wesoło wybiegły ze szkoły
zapaliły papierosy wyciągnęły flaszki
chodnik zapluły ludzi przepędziły
siedzą na ławeczkach i ryczą do siebie

wszyscy mamy źle w głowach że żyjemy
hej hej la la la la hej hej hej hej"

Plan był z gatunku chytrych i szczwanych - mniej lub bardziej. Od dawna miałem zamiar zrealizować sesję "szkolną" - pierwotny pomysl sprzed miesięcy zakładał, że sesję zrealizuję z Evenstar.
Niestety - ponieważ ona jakoś straciła zapał do tego pomysłu, został on odłożony ad acta, jak wiele innych równie szczwanych.

Ponieważ ostatnio chciałem rozszerzyć nieco swoje portfolio i wyjść poza zakres dotychczas eksponowany - czyli stricte kręgów gotyk/rock - postanowiłem dołączyć do loży szyderców i założyłem konto na portalu Max Models (moje knoty).
Dzięki temu zgłosiło się wstępnie kilka osób z propozycją współpracy - jedną z nich była strasznie sympatyczna modelka z mojego rodzimego miasta - Kasia. W miarę rozwijania się rozmów na gadulcu, zderzyły się w końcu dwie kuleczki w mojej mózgownicy - przypomniałem sobie o dawnym pomyśle i postanowiłem go zrealizować jeszcze w tym roku.

Szybki telefon do znajomego nauczyciela, który już kiedyś deklarował - że takową salę może mieć do dyspozycji, ustalenie szczegółów, potwierdzenie dostępności niezbędnego ekwipunku garderobianego, wstępnych pomysłów.

I taaadaaaaam - pierwsze koty za płoty.
Prawie wszystko gotowe.
W międzyczasie pojawia się lekki upragde - genialny plan v 1.2 - udział jeszcze jednej modelki zaproponowanej przez Kasię. Czemu nie - będzie to wyglądało jeszcze fajniej, pomysły kłębią się w głowie (i bynajmniej nie te z "Russian Institute", jak to mi już w pewnym miejscu sugerowano :P).
Do kompletu brakowało jeszcze kogoś, kto zadba o odpowiedni make-up i ogólnie pojęty wizaż i pomoc w stylizacji. W końcu - co dwie głowy, to nie jedna.
Tu kolejny telefon do zaprzyjaźnionej wizażystki (Mary :*), która już kiedyś zgłaszała chęć zabawy przy sesjach - tak da radę, termin jej pasuje.

Uffff ruszyła maszyna po torach ospale...

Końcowe poprawki planu, przywóz ciuchów etc. itd.

Wszystko idzie świetnie, ale - jak coś idzie dobrze, to musi się spie.... tzn zepsuć....
Najpierw - na tydzień przed sesją - wiadomość od wizażystki - zmarł jej kolega - termin pogrzebu wyznaczony na dzień ustalonej sesji.
Kasia mając do wyboru - sesję bez wizażystki, ew sesję z wizażystką, ale w dniu kolejnym, zgadza się na to drugie. Na dwa dni przed sesją - kolejny grom z nieba, druga modelka z powodów osobistych (również pogrzeb bliskiej osoby) musi zrezygnować.
Próby znalezienia filigranowej modelki - szatynki - na którą pasowałyby zgromadzone rzeczy - praktycznie niemożliwe. Na ogłoszenia na Max Models zgłasza się kilka osób, ale żadna z nich nie pasuje do koncepcji (albo za wysokie, albo za młode etc.). Zapada decyzja - robimy okrojony plan z jedną modelką.

Dzień sesji - spotkanie z Mary, kawa, plotkowanie. Zebranie sprzętu i wymarsz do szkoły, przed którą czeka już modelka. Szybka prezentacja, rozpoczęcie ustawiania sprzętu - Mary zaczyna zajmować się twarzą Kasi... Taaaaaak kolejnym razem zdecydowanie muszę skorygować ramy czasowe przeznaczone na przygotowanie modelek, bo hurra optymistycznie przyjąłem, że ok godziny wystarczy. W sumie - po rozłożeniu i ustawieniu sprzętu, przygotowaniu garderoby - mogłem spokojnie położyć się jeszcze na godzinną drzemkę ;)
Nie no bez przesady - dzielny nomad chodził to tu, to tam, bawił panie rozmową i takie tam :D

W końcu - zdjęcia :) - wielokrotna zmiana ustawień świateł, często - zanim zdążyłem zmienić ustawienie, Kasia już zmieniła pozycje (grrrr) :D

Po pewnym czasie - zmiana wizażu i stylistyki. Grzeczna uczennica zmienia się w zdecydowanie niegrzeczną. Delikatny makijaż zastępowany jest znacznie mocniejszym, podobnie i strój.

Kasia okazała się fenomenalną modelką, która instynktownie wiedziała jak się ustawić, obiektyw przyciągał jej wzrok. Świetne połączenie młodzieńczej kobiecości z flirtującym wampem ;) Do tego dokonała figura i naturalność w pozowaniu. Na pewno chciałbym jeszcze z nią współpracować, podobnie dobrze pracuje mi się z medeah - ale z nią znamy się jak łyse konie i już nie jedna sesja za nami, a tu podobne porozumienie już na pierwszej sesji. Fajnie :D

Podobnie Mary jako wizażystka - też pracowaliśmy pierwszy raz ze sobą, ale chyba zostaniemy na dłużej ;) (mam taką nadzieję).

Od Zmiana makijażu

Szczwane plany zrealizowane tylko w pewnej części, garderoba wykorzystana też tylko w ok. połowie. Cóż nie wiadomo kiedy zrobiła się godzina 17 i trzeba było kończyć.

Od Mary przy pracy. Szybkie poprawki w trakcie zdjęć

Cóż - już w terminarzu na początek tego roku jest zaplanowana wersja szkolna z dwiema modelkami :D
Co się odwlecze, to nie uciecze - wnioski z pierwszej sesji są, pierwsze zdjęcia również :D

"tony papieru tomy analiz
genialne myśli tłumy na sali
godziny modlitw lata nauki
przysięgi plany podpisy druki"

First aid :)

2009-12-25T05:14:00.002+01:00

A to specjalnie dla Abnegata :D

Pracowita końcówka roku ;)

2009-12-23T17:47:00.006+01:00

To teraz na chwilę odbiegając od turystyki (do której wrócę - obieeecuję) oraz tematów okołomuzycznych. O ile - praktycznie od końca wakacji - z różnych względów nie robiłem żadnej sesji zdjęciowej, tak obecnie (częściowo również dzięki profilowi na Max Models) rozsypał się worek.

Sesja 09.12.2009 - Ula
I tak na pierwszy ogień moja koleżanka i jej pierwsze pozowanie. Mimo, że ostrzegałem o temperaturze - że może być nieciekawie, zdecydowała się "to co - jedziemy."
... No i pojechalim, po dojechaniu na miejsce starej fabryki Prefabatu w Krakowie - ziiimnoooooo, no nic - miejsce wybrane, szybkie przygotowanie i focimy.
Za dużo nie porobiliśmy zdjęć - po godzinie decyzja, której się spodziewałem "możemy jednak skończyć?". Pojechaliśmy na herbatkę :D
Poniżej kilka zdjęć (obróbka specjalnie na życzenie przerysowująca i przesładzająca kolory).

Sesja 20.12.2009 - Migdael
A to z kolei sesja z moją przyjaciółką i jednocześnie ulubionym wyrwizębem :D Ehh każdy chciałby mieć tak ładną i fajną dentystkę :D
Do sesji przygotowywalismy się 3 dni. Tzn ja 3 dni przyjeżdżałem, ale zawsze coś wyskakiwało i jakoś tak.... :D zawsze były inne ważniejsze rzeczy do zrobienia. Tylko w dniu środkowym udało się porobić kilka zdjęć ;) Na razie takich kilka prevek (brak czasu na obróbkę). Sesja w bardzo fajnej atmosferze po butelce wina (na 3 osoby), oraz dwóch butelkach po sesji - żyć nie umierać :D.

Sesja 22.12.2009 - Medeah
Chyba jedna z najfajniejszych sesji jakie miałem do tej pory. Modelka bardzo dobrze mi znana, jedna z moich dwóch najbardziej ulubionych. Do tego - mieliśmy dostęp do profesjonalnie wyposażonego studia - wykorzystaliśmy zaledwie połowe z lamp, które tam były - a i to w ciągle zmieniającej się konfiguracji. Świetna zabawa trwająca dobre hmm ok 6h. Sesja zakończona z powodu - tego, że zabrakło nam już pomysłów "co jeszcze można zrobić" ;)
Również kilka wstępnych zdjęć, reszta wkrótce.

Mały fotomontaż, dwa zdjęcia zrobione jedno po drugim - przerwa tylko na zmianę stroju:

Slodka dziewczyna:

oraz mała manipulacja tym zdjęciem - nie mogę się zdecydować, która wersja jest lepsza :D

A jeszcze w tym roku mam zaplanowane dwie sesje - w tym jedna "szkolna" w klasie lekcyjnej :D A na przyszły rok w styczniu - kolejne dwie.

Over and down

2009-11-02T19:15:00.003+01:00

Przepraszam za milczenie - obiecuje się poprawić :)
Dopadła mnie proza życia, ale teraz powinienem mieć więcej czasu - który czymś trzeba będzie zająć.
Wprawdzie - zwykle nie wrzucam tu nic bardzo osobistego, czy związanego jeszcze dodatkowo z muzyką, ale - ten jeden raz robię wyjątek...

Cóż - prawdopodobnie skończył się pewien etap mojego życia - czas zająć się następnym :D

A swoją drogą - tak czy inaczej, ten zespół zwłaszcza w składzie takim jak na Castle Party (ze skrzypcami i wiolonczelą) - jest rewelacyjny.

[...] Twoje oczy w moich oczach i moje w twoich
Twoje oczy w moich oczach słaby blask przeszłości
Twoje oczy w moich oczach i moje w twoich
Blask staje sie przytłumiony i nic nie pozostało

Powinienem odwrócić wzrok zanim będzie za późno
Ugasić ten ogień i wybielić wspomnienia
[...]

Coz - spodziewalem sie tego od pewnego czasu, wiec bol tylko troche. A moze - jeszcze nie dotarlo?

Dla tych, co po angielsku nie ablaa (to rowniez i ja) - tekst utworu jest tutaj :)
http://www.deinelakaien.pl/main.php?dzial=5

Rezydent-początek

2009-07-05T10:59:00.011+02:00

A miało być tak pięknie - kamery, wywiady... halo, da się stąd wyjść na miasto? Małżonka się niecierpliwi...

Mieliśmy ze wspólnikiem i moimi bardzo dobrymi kumpelami pojechać samochodem do Bułgarii - do miejsca, gdzie od lat organizujemy wczasy. Ot być kilka dni przed pierwszymi klientami, posprawdzać kwatery, dopiąć wszystko na ostatni guzik. Wspólnik miał sobie rezydentować, ja robić zdjęcia do katalogów/na stronę www i chłonąć atmosferę Careva. W końcu ostatni raz byłem tutaj 4 lata temu i to na krótko...
Oczywiście piękne plany mają to do siebie, że się nie sprawdzają.
Samochód nie zrobiony, sprawy firmowe się komplikują. Pada pytanie "jeden z nas musi zostać tutaj, podociągać sprawy. Dziewczyny jadące z Tobą zapłaciły za wczasy, więc nie ma sensu, żebyś nie jechał. Ale musisz przejąć rezydenturę. Dasz radę".
Jasne - dam radę (dżizasss.... ja pier....lę, PKP....).
Super - w dodatku w tym terminie jedzie 2x więcej osób, bo dwa autokary - w jednym z nich kolonia. Jeszcze lepiej... Kilka narad, kilka spotkań omawiających szczegóły... pożegnanie z dziewczyną zostającą w kraju, szybkie pakowanie... ups czasu mało, a tu już kierowcy z autobusu dają znać, że wyjechali z Krakowa i są na A4...Luz, damy radę - mamy jeszcze ok 40 minut. Proszę ich, aby puścili mi sygnał jak będą na wysokości Chrzanowa - da mi to ok 15 min na dojście do obwodnicy, gdzie się z nimi umówiłem... Spokojnie biorę prysznic, gotuje kawę, kanapeczki się robią, kilka rzeczy przygotowanych do spakowania na końcu. Nagle telefon "jesteśmy na zjeździe z autostrady w Jaworznie"
O żesz k......a z młodej piersi się wyrwało... mieli dać znać wcześniej - mam 5 minut zanim będą w umówionym miejscu, nie ma szans, żebym się wyrobił.
Moduł panika ON, kanapki się nie mieszczą, coli nie ma gdzie wsadzić. Bosko...
Wpadam na pomysł, zmieniam opcję zwinięcia mnie z obwodnicy na światłach, na opcję "zaparkujcie na parkingu marketu, ja tam za chwilę będę" ;) Jestem ok 100m od parkingu, kiedy widzę wjeżdżający autobus. Ufff...
Szybkie przywitanie:
- cześć Nomad
- cześć Andrzej, czekamy na Twojego kolegę tak?
- eee nie, to komplet - to ja jestem tym skazańcem :D

Podjeżdżamy po pierwszych wczasowiczów, sprawdzam listę - 5 osób z Jaworzna. Wsio załadowane, w Katowicach wsiada pilot, on się zajmie dalszymi osobami - luzik.
Postoje Katowice, Pszczyna - mamy już komplet - no to wio, przed nami min. 24h drogi przez Słowację, Węgry, Serbię, Bułgarię...
Pierwsze rozmowy w autobusie, pierwsze "sprawdzanie kto to jest i czemu chce mnie zjeść". Super - wynika z tego, że ekipa jadąca obok mnie jedzie do Careva już 4 raz. I zapewne zna to miasteczko sto razy lepiej. Hmmm ja chcę do domu :D

Droga szybko mija, ot sen, film, książka, piwo, sen, film, sen.... Trochę siedzenia na schodkach pomiędzy kierowcami i rozmów, trochę rozmawiania z osobą siedzącą obok mnie (z tej ekipy doświadczonych...). Zaczynają się orientować, że wiem trochę więcej szczegółów od innych, ale generalnie - na razie jestem jeszcze in coguto...

Granica Bułgarska, następnie malownicza Sophia oświetlona nocą... ostatni postój w Starej Zagorze - telefon do bułgarskiej kontrachentki, że będziemy za około 3.5h. "Dopshe, szekamy za Wami"....

Adrenalina coraz większa, w myślach układane pierwsze zdania i wypowiedzi. Planuje przywitać się jeszcze w autobusie oraz przekazać garść informacji wstępnych. Na ok godzinę przed miejscem docelowym ponownie siadam na schodach (moje ulubione miejsce w autobusie - o ile jadą znajomi kierowcy), rozmawiam z pilotem i kierowcami. Sylwek popiera pomysł przedstawienia się jeszcze w autobusie, ale uznaje - że ludzie jeszcze śpią, więc jest czas...
Ostatnie 20 minut, słucham jak Sylwek opowiada o Bułgarii - ma talent... Nagle "a teraz chciałbym Państwu przedstawić Waszego rezydenta, który będzie się Wami opiekował w czasie pobytu.
Oszzzz k-wa mógł uprzedzić

Sylwek wręcza mi mikrofon, widzę wpatrzone we mnie oczy prawie 50 osób. Oni na pewno chcą mnie zjeść żywcem, te wielkie zęby :D....
- Dzień dobry Państwu, nazywam się Nomad (i za cholerę nie wiem co powiedzieć, wszystkie starannie ułożone mowy właśnie gdzieś wywiało)

Bułgaria - Carevo 2009 vol I

2009-07-04T03:45:00.007+02:00

Od razu na wstępie chcialbym się wytlumaczyć :D

Nie to, że Was nie lubię, czy zapomniałem o blogu :)
Po prostu - przez dwa tygodnie pracowałem w Bułgarii jako rezydent,miałem mieć normalny dostęp do internetu - niestety stało się inaczej. Na początek kilka zdjęć z "ciężkiej" nomadkowej pracy ;)
Jako, że jestem po 27h podróży autokarem do kraju - stąd na bardziej sensowną notkę przyjdzie czas jak odpocznę :D

Od Bulgaria 2009 - prywatne ;)

Oczywiscie żartuje, zdjęcia te zostały wykonane w czasie wolnym od pracy ;)

Maszyny które robią pip

2009-06-03T03:13:00.003+02:00

Podróż powrotna z DLM - start zaplanowany 01.06.o godzinie 12:20, Lot nr XQ 1158.
Nowe procedury (podobno wprowadzone od 1 czerwca) nakazują, aby pasażerowie byli przywiezieni przez biura podróży już na 2.5h przed planowanym odlotem.

Przy wejściu na lotnisko - standardowa w Turcji procedura kontroli bezpieczeństwa. Tu jestem "podejrzany" ze względu na dużą ilość elementów metalowych w bagażu głównym. Miła funkcjonariuszka prosi mnie na bok do stolika i zaczyna się (nie pierwsza w tym dniu) dokładniejsza kontrola bagażu. No cóż, ponieważ na tym wyjeździe robiłem za konia roboczego (oraz planowane sesje zdjęciowe w Turcji) - stąd w moim bagażu znajduje się statyw, parasol plażowy, blenda. Oraz pierdoły typu zasilacz do laptopa, ładowarki etc. Nie dziwie się, że zostałem poproszony na bok - bo wszelkie kable i długie metalowe rury mogły na rentgenie ciekawie wyglądać
Po 2-3 minutach kontroli bagażu zostaje poproszony o paszport i po chwili sygnał "It's OK, Welcome in Dalaman". Co ciekawe - tym razem nie musiałem ściągać ciężkich wojskowych butów - well ta maszyna robiąca *pip* buty lubiła...

Odprawa bagażu głównego - mieścimy się w limitach (bagaże podobnie jak w WAW ważą razem - odprawiamy się w 2 osoby, więc jeden bagaż ma delikatną niedowagę, drugi lekką nadwagę), zaczyna się jakiś problem przy Check-In - kilkakrotne skanowanie naszych paszportów i konsultacje między sympatycznymi dziewczynami - niestety mówią między sobą po turecku, więc nie wiem z czym był problem, tracimy kolejnych kilka minut, ale w końcu otrzymujemy upragnione karty pokładowe, a bagaże jadą na taśmę.

Kontrola paszportowa - bez problemów, szybko i sprawnie, na lotnisku nie widać już osób w maskach na twarzy. Za to - duża ilość uzbrojonych w pistolety maszynowe MP-5 funkcjonariuszy służb granicznych.
Sklepów bezcłowych zatrzęsienie - do tego restauracje: KFC, McDonald's, oraz salon gier komputerowych i symulatorów. Ceny w sklepach - niższe od cen w WAW. Ponieważ mamy jeszcze ok 1.5h włóczymy się po lotnisku - widok na płytę i pas startowy niezły, choć przeszkadzają w robieniu zdjęć podwójne szyby (szyby samego terminalu, oraz szyby oddzielające poszczególne gaty), oraz kolumny na zewnątrz których wspiera się dach terminala. Wentylacja - mogłaby być lepsza - w środku jest lekko duszno i za ciepło. Oznakowanie na lotnisku bardzo dobre.
Na ok 25 min przed planowanym odlotem przechodzimy przez odprawę bezpieczeństwa przy wejściu do gata. I tu po raz kolejny ulubiona maszyna robiąca *pip* tym razem problem z moim bagażem - podręcznym. Proszą o otwarcie kieszeni w dolnej części plecaka - krótkie wyjaśnienie - lampa błyskowa, smycz... nie znajdują tego co wzbudziło podejrzenie - proszą mnie o podejście do rentgena, wskazując na ekran. Wybuch śmiechu u mnie, otwieram komorę fotograficzną (w plecaku Naneu Pro Alpha znajduje się od strony pleców) i wyciągam zapakowaną - lampę naftową - prezent . Wybuchy śmiechu u turków i nabijanie się z funkcjonariusza obsługującego rentgen. Swoją drogą - lampka na rentgenie miała kształt pocisku RPG Niestety - drugie podejście do rengena powoduje już mniej miłe konsekwencje, gdzieś podczas pakowania przeoczyłem pamiątkowy otwieracz/korkociąg który dostałem od madziaro, taki ładny z symbolem kanadyjskiego liścia(prawdopodobnie wwinął się pod kieszeń plecaka) - ląduje on w koszu. Cóż - mój błąd... Po chwili sygnał, że pozostała część jest ok (obiektywy etc.) i życzenie miłego lotu.
Ogólnie - bardzo dobre wrażenia, jeśli chodzi o pracowników odpowiedzialnych za bezpieczeństwo, zero arogancji, buty czy wywyższania się, widać było, że też zależy im aby jak najszybciej wyjaśnić wątpliwości. Tu mam dużo lepsze wrażenia niż z pobytu we Frankfurcie.
Pozostaje ok 10 min do planowanego czasu otwarcia rękawa - spędzam go fotografując samolot, którym mamy lecieć. Niestety nasz gate usytuowany jest z boku terminala - stąd brak dobrej widoczności pasa startowego.
Tym razem znów trafiamy na Boeinga 737-800, tym razem jest to samolot o rejestracji TC-SUI. Podobnie jak w drodze z WAW - samolot robi w środku dobre wrażenie, czysto, schludnie, siedzenia w dobrym stanie, trochę porysowane szyby w oknach (ktoś od wewnątrz próbował rysować?). Dostajemy miejsca 07A, 07B - niestety ponownie tracę miejsce przy oknie (skandal -moja kobieta na propozycję zmiany miejsca w połowie drogi reaguje podniesionym środkowym palcem :P Nawet kiedy śpi, nie chce się zamienić - toż to marnotrastwo miejsca przy oknie ).
Podobnie - jak to pisał mój przedmówca - start z woleja, może to taki tutejszy zwyczaj? Start z około połowy pasa.
Lot wzdłuż wybrzeża Turcji, wysp tureckich i greckich, dalej podobnie jak na trasie do Turcji. W trakcie lotu włączony film Vinci (słuchawki za jedyne 5 EUR do kupienia u załogi pokładowej - nie wiem, czy choć jedna osoba kupiła, gniazda na dwa identyczne bolce). Po filmie - aż do rejonu Cz-wy - prezentowane na ekranach na przemian informacje o:
- pułapie,
- prędkości,
- temperaturze na zewnątrz,
- czasie przylotu,
- pozostałym czasie lotu
oraz prezentowane mapy z aktualną pozycją, oraz przebytą trasą.
Widoczność w czasie lotu - do granic Rumunii - bardzo dobra, później ziemię zasłania nieprzerwane pasmo chmur, ponownie ziemię widzimy dopiero po zejściu na poziom FL200 przy zniżaniu przed lądowaniem.
Lądowanie bardzo delikatne, przejście przez cały terminal do punktu odbioru bagaży. Tam oczekiwanie około 15-20 minut zanim pojawią się na karuzeli pierwsze bagaże, później kolejne 15 minut zanim pojawiły się nasze torby...
Darmowy wożek bagażowy, dojście na przystanek autobusowy, pociąg... i do domu

Co do kultury naszych rodaków, momentami lepiej nie mówić. O ile - w stronę Dalamanu nie zauważyłem niczego złego, tak w drodze powrotnej - przynajmniej 1/3 była mocno lub bardzo mocno wstawiona. Cóż np kobieta śpiąca na 3 siedzeniach i chrapiąca na cały samolot, to nie jest miłe doznanie.
Do tego dzieciaki biegające bez żadnej kontroli po samolocie (jeden z nich - ok 6-7 lat) stający na siedzeniach i próbujący zdemontować ekran pod sufitem... Do tego oburzeni rodzice, bo przed lądowaniem kazano im usiąść obok dzieci. Nie mówiąc juz o (tym samym dzieciaku), który przed startem kopał cały czas w siedzenie mojej dziewczyny, dopiero na kilkukrotne zwrócenie uwagi, zareagowała mamusia...
Samolot w drodze powrotnej zapełniony w ok 70%, nie było problemów ze zmianą miejsca - dzięki temu, mimo że teoretycznie miejsce obok mnie było zajęte - siedzieliśmy sobie tylko we dwójkę.
Przelotówek - zarejestrowałem kilka, ale marnej jakości. Z mojego miejsca zauważałem je za późno :/

Podsumowanie - jeśli chodzi o sam SunExpress - całkiem dobrze, spodziewałem się czegoś gorszego. Miejsca na nogi - dla mnie wystarczająco, samoloty czyste, załoga pokładowa pracowała bez zarzutów. Starty - lekko opóźnione - 15-20 minut, lądowania o czasie. Może jedynie szkoda, że nie pozwolili korzystać z telefonu w trybie OFFLINE, chciałem śledzić i rejestrować trasę samolotu przy pomocy wbudowanego GPS, niestety satelity łapał tylko kiedy nie znajdował się w kieszeni...
Nie udało się po wylądowaniu zrobić zdjęcia kokpitu :/

Relacja zdjęciowa - wkrótce, jak tylko się rozpakuję i zrobię selekcję zdjęć.

Wrocilem

2009-06-01T21:47:00.001+02:00

No i powrocilem do deszczowej i szarej Polski. Wiem, ze za duzo zdjec pod ostatnia notka, ale to magia tego miejsca. I ta cisza... Dlaczego zabraklo kolejnych notek? Odpowiedz prosta, nadrabianie tych deszczowych dni. I prawie codzienne wycieczki. Oraz wieczorne piwko... Ledwo wystarczalo czasu na wyslanie tych 2 ostatnich notek. Acha abnegacie miales racje- Rodos jest piekne.

Kayakoy.05.22

2009-05-27T23:44:00.006+02:00

Notka pisana tak samo jak poprzednia - po double cin&tonic drink, 26-tego maja ;) Cin - to tutejsza nazwa lokalnego ginu :D

Ponieważ prognozy nadal mało wakacyjne, tzn możliwe przelotne opady - postanawiamy odwiedzić pierwsze magiczne miejsce w tym rejonie. Jest nim wioska Kayakoy, do której można dojechać Dolmuszem z Fethiye. Koszt dojazdu - 3.5 Ltr. Tu niestety przewodniki wprowadzają trochę w błąd pisząć o częstych kursach do tej wioski. Okazało się, że przed sezonem jeżdżą co godzinę, mamy więc prawie 50 minut czekania do 14 :/
W dodatku zaczyna kropić. Droga do Kayakoy - przepiękna - górskie serpentyny, oraz niewielkie górskie - turystyczne miasteczka.
Teraz słowo o samym Kayakoy, jest to miejsce magiczne i jednocześnie tragiczne, nazywane również "miastem umarłych". Otóż najsłynniejszy - legendarny władca/prezydent Turcji Ataturk, który wprowadził ten kraj w xx wiek i pozbył się państwa wyznaniowego, miał również niestety pomysły kontrowersyjne. Jednym z nich był plan, aby Turcja była w 100% turecka. W tym celu rozkazał przesiedlić wszystkie mniejszości narodowe poza granicę swojego kraju. I tu zdania są podzielone, czy odbyło się to drogą pokojową, czy też były walki. Tak czy inaczej - "greckie" miasto Kayakoy, istniejące od prawie 2 tys lat w roku 1923 zostało wysiedlone i częściowo zniszczone, obecnie istnieje jako zabytek/park narodowy(?). Z bliska robi wrażenie oszałamiające i jednocześnie przygnębiające. I tu przyznaje rację Jackiemu - flagi tureckie nad ruinami twierdzy i kaplicy zdecydowanie przeszkadzają. Nie powinno ich tam być...
To takie preludium - kilka budynków po tej stronie wzgórza w punkcie "startu" i kasach (8 Lt za wstęp).

Nomadkowe spojrzenie

Desert? Beach?

Coraz bliżej święta - czyli opóżnione gwiazdkowe prezenty

No i stało się...

Wielka dziura ;)

Maleństwo...(B-52 Stratofortress)

Fly, Fly to the rainbow...

Jacek Kaczmarski- "Drzewo Genealogiczne"

Muzycznie...

Nie wierz nigdy kobiecie, czyli - samochodowe wariacje na temat ;)

Wakacyjne podsumowanie

List znad rzeki Limpopo

Znowu w drogę....

Ślimak ;)

Meat Loaf - I would do anything for love

Kraków, 18.04 - Balice

Kraków, 18.04 - g. 05:36

Kraków - przygotowania do pogrzebu

Peter Steele :(

Malicki i filharmonia dowcipu :D

Z życia kobiecego żołądka

Sweet dreams

Wprawdzie po niemiecku, ale... :P

IRC (i nie tylko) cz. 1

Sesja 08.03.2010 - Kasia i Dlugi

I jeszcze trochę muzycznej uczty ;)

Specjalnie dla Akemi :D

Peter Gabriel :D

Kolejne nowe sesje - zapowiedzi

Kultowo

Królowa śniegu

Król :D (Zespół Reprezentacyjny)

Magnes

Żenua

Shoolgirls

First aid :)

Pracowita końcówka roku ;)

Over and down

Rezydent-początek

Bułgaria - Carevo 2009 vol I

Maszyny które robią *pip*

Wrocilem

Kayakoy.05.22

Fethiye - Callis 20-21.05.

Dzień 1 - Fethiye-Calis, Fethie

Dzień 0 - Calis

Turcja dzień 0 (Warszawa - Dalaman - Fethiye Calis)

Z drogi...

Dzisiejszy wpis sponsoruje literka P jak PKP (Pięknie K..wa Pięknie)

Jeszcze aż tydzień :P

Wielki ptak nadlatuje

EL AL na EPKK

Naneu Pro Military Alpha - drugie spojrzenie

W czym się nosić - Naneu Pro Alpha

"Ratujmy norweskie pandy" ;)

Czas już...

"Sesja"

Trach....

Po drugiej stronie lustra

MPL - Małopolski Piknik Lotniczy

Sosina

Książę Karol w Krakowie

Maszyny które robią pip